24.02 2010 - 45 ummæli »
John Kay: Bretar ættu að skammast sín
John Kay er í hópi þekktustu hagfræðinga í heimi. Fræg bók hans er The Truth about Markets. Hann var gestur í Silfri Egils fyrir nokkrum árum. Kay skrifar grein um Icesave í Financial Times í gær undir fyrirsögninni Iceland should stand up to shameful bullying. Þar segir hann meðal annars að Bretar og Hollendingar séu að uppgötva að þeir hafi veika stöðu í málinu og þess vegna vilji þeir semja. Icesave hafi byggst á meingölluðu regluverki og það sé ekkert réttlæti í að senda reikninginn fyrir því til skattborgara. Hann telur að þjóðaratkvæðagreiðslan um Icesave marki þáttaskil í málinu. Í niðurlagi greinarinnar segir Kay að Bretar ættu að skammast sín:
„Our rationale for bullying the people of Iceland is the rationale of all bullies: we are doing it because we can. Or because we thought we could. Now Iceland again has the upper hand. If the vote on March 6 goes ahead the public will be given its first opportunity to reject the claim that it must take financial responsibility for the failures of banks and bankers. That will be a game-changing event, which is why Britain and Holland are negotiating. We should be ashamed of ourselves.„
Kiljan og Silfur Egils
Nýlegar færslur
Sarpur
- 2010
Jan Feb Mar Apr Maí Jún Júl Ágú Sep - 2009
Jan Feb Mar Apr Maí Jún Júl Ágú Sep Okt Nóv Des - 2008
Jan Feb Mar Apr Maí Jún Júl Ágú Sep Okt Nóv Des - 2007
Jan Feb Mar Apr Maí Jún Júl Ágú Sep Okt Nóv Des - 2006
Jan Feb Mar Apr Maí Okt Nóv Des - 2005
Jan Feb Mar Apr Maí Sep Okt Nóv Des - 2004
Sep Okt Nóv Des - 1969
Jan
- Vefmiðlar
- Vefsjónvarp
- Vefútvarp
- Vefverslanir
- Eyjan
Þetta er málið!
John Key prófessor við LSE skrifar á vefmiðil Financial Times í gærkvöld um svívirðilega framkomu Breta gagnvart Íslendingum í bankamálinu. Og hann hittir naglann á höfuðið þegar hann segir að þjóðaratkvæðagreiðslan eigi eftir að hafa mikil áhrif víða um heim. Nú hafi leikurinn snúist Íslendingum í hag.
Hinisvegar vitum við sem hér búum að stjórnmálaflokkarnir vilja semja núna til að koma í veg fyrir þjóðaratkvæðagreiðsluna. EN ÞAÐ MÁ ALLS EKKI GERAST! Þjóðaratkvæðagreiðslan er okkar sterkasta vopn í stöðunni.
Það skiptir engu máli hvað samninganefnd og stjórnmálaforyngjar ,,okkar“ ná vöxtunum mikið niður eða gera aðrar kúnstir til að einhverskonar samningar náist fyrir 6. mars. ÍSLENSKA RÍKIÐ (les: almenningur) skuldar ekki þessa peninga. Tíminn vinnur með okkur – og þjóðaratkvæðagreiðslan 6. mars mun styrkja stöðu okkar svo um munar.
Ég hvet lesendur greinar Johns Key í Financial Times til að senda hana áfram um víðan völl þannig að sem flestir geti kynnt sér rök prófessorsins.
Kjósum öll utankjörfundar í Laugardalshöll svo þeir hafi ekki atkvæðagreiðsluna af okkur!
Annars finnst mér ótrúlegt að það séu einmitt vinstriflokkarnir og kommarnir sem vilja láta fólkið borga fyrir auðmennina þegar það liggur fyrir að við þurfum ekki að borga þessa óreiðu.
Best er að draga lappirnar fram yfir þjóðaratkvæðagreiðsluna, úr því sem komið er.
Kommar? Það voru fyrri kapitalistastjórnir sem að lofuðu að borga skuldir (sem voru fall af athöfnun fyrri kapitalistastjórna) auðmanna (vina sinna) og skuldbinding ríkisvaldsins breyttist ekki með hverri nýrri stjórn. Skuldbinding sem að fyrri kapítalistastjórnir voru margoft búnað að gefa vilyrði fyrir og básúna að þyrfti aldrei að koma til. En, þú Páll haltu bara áfram að útskýra allt slæmt með kommum
Hvað ef þátttaka í þjóðaratkvæðagreðslunni verður ekki nema 15-20% og 5% af þeim segja já?
„Icesave hafi byggst á meingölluðu regluverki og það sé ekkert réttlæti í að senda reikninginn fyrir því til skattborgara“
Heldur betur meingallað. ESB ber ábyrgð á þessu regluverki!
Íslendingar voru svo lengi vankaðir í áfalli að þeir áttuðu sig ekki á óréttinum sem þeir voru beittir.
Íslendingar voru í losti í ár. Gátu hvorki séð né hugsað skýrt.
Fullir sjálfsásökunar sögðu Íslendingar já og amen við kolólöglegum kröfum Breta og Hollendinga án þess að átta sig á samhengi hlutanna.
Án þess að skilja hve alvarlegar aðgerðir fólust í beitingu hryðjuverkalaga á Ísland. Og af breska forsætisráðherranum að lýsa yfir gjaldþroti Íslands.
Eins og þetta væri aukaatriði.
En þær aðgerðir voru aðalatriði í málinu. Ekki aukaatriði.
Þær voru grófasta árás sem gerð hefur verið á vestrænt ríki innan Nato frá stofnun.
Það var ekki fyrr en forseti Íslands neitaði að skrifa undir afarkostina, sem þjóðin áttaði sig alminnilega á þeim órétti sem hún hefur verið beitt.
Breska ríkisstjórnin sem bráðum er á förum er og var gerandinn í málinu. Holland er í eftirdragi.
Íslendingar eiga í samningaviðræðum við fallandi ríkisstjórnir í Icesafe.
Hver veit nema hollenska ríkisstjórnin hafi sprungið vegna Icesafe þótt stríðið í Afganistan væri kynnt sem tylliástæða.
Íslendingar eiga ekki að láta lögleysingja segja sér fyrir verkum. Hvað þá að setja sér afarkosti.
Látum þetta ofbeldisfólk segja nei við umsókn Íslands í Evrópusambandið.
Það afhjúpar hið sanna eðli þeirra fyrir heimsbyggðinni.
Þessir menn tala eins og orð þeirra séu ‘endanleg’ meðan sannleikurinn er sá að þeir eru í sjálfheldu.
Bráðum valdalaust fólk býður Íslendingum enga afarkosti.
Íslendingar geta ákveðið sjálfir einhliða hvað þeir vilja gera í Icesafe.
Íslendingar eiga að leggja fram sanngjarnt og rausnarlegt lokatilboð sem er þeim sjálfum þóknanlegt og segja: Take it or leave it.
Samkvæmt mati er gert ráð fyrir að 40 krónur fáist fyrir kílóvattstund með því að selja rafmagn í gegn um sæstreng (1000mgw) það gefur á ári 350 milljarða og ef verðið er það sama og markaðsverð í dag 250 krónur þá gefur það 1875 milljarða sem þýðir í reynd að við myndum þrefalda útflutningstekjur Íslands á einu ári og myndum borga Icesave skuldina á svona einum og hálfum mánuði og með svona útflutningstekjur myndum við verða svo rík að hér þyrfti væntanlega enginn að vinna framar. En við erum með svo heimska stjórnmálamenn sem sjá þetta ekki, hvenær ætla þeir að vakna og fara að vinna fyrir skattborgara þessa lands? ,
Athyglisvert sjónarmið. En þrátt fyrir að við kolfellum samnigninn í þjóðaratkvæði þá þrfum við samt að leiða málin til lykta með einhvers konar samkomulagi – - og þá verður ekki hjá því komist að taka upp „Brusselviðmiðin“ og kalla eftir aðild ESB að þ´ví að deila kostnaðinum af því að verja þetta „gallaða innistæðutryggingakerfi“ . .
Það er að mínu mati verkefni fyrir einhvern allt annan en steingrím j Sigfússon
Mikið er ég þakklát fyrir þessa málsvara okkar – verst að okkar fólk er að skrifa gegn okkur í erlendum miðlum (sbr. Þórólfur Matthíasson nú síðast um barnalegu og sælgætissjúku stjórnmálamennina).
Ég vona að fólk hópist á kjörstað til að sýna samstöðu. Í framhaldi hef ég trú á að hægt verði að semja á sanngjarnari hátt.
Fyrir þá sem tala um vinstrimenn vil ég meina að Ögmundur og Lilja Mósesdóttir séu ein af fáum vinstrimönnum á Íslandi – þessir svokölluðu vinstriflokkar eru miðjuflokkar.
Frábært að Landsbankamenn hafi gert Icesave út á galla í reglugerðinni.
Tærir snillingar lögfræðingar Landsbankans, sem fundu út að það væri smuga á því að hægt væri að misskilja reglugerðina, þ.e.a.s. að það sé lágmarkstrygging 20887€ á hverjum sparireikningi einkaaðila.
En samt skrýtið að þeir og fyrrverandi ráðamenn hafi haldið því samt fram að innistæðueigendur þurfi alls ekki að hafa áhyggjur af peningunum sínum.
Það er svona sirka 99.999% af heimsbyggðinni sem skilur reglugerðina á þann veg eins og ætlast var til.
En, Íslendingar vilja greinilega blóðuga byltingu öreiganna á móti auðvaldinu.
Gott hjá Samfylkingunni að fá John Key til að tjá sig um þeta mál.
Hann er þeirra maður, talaði á landsfundi þeirra.
Málið er á góðri leið, undir forystu Össurar Skarphéðinssonar.
Smá hliðarvinkill á málið: Myndu slíkar gagnrýnisraddir fá að hljóma í Kína eða Rússlandi ef við ættum í hliðstæðum deilum við þá? Eru bretar (og hollendingar) ekki bara með heppilegri óvinum íslendinga, ef einhverjir?
Nokkrar spurning: Hvaða máli skiptir þessi grein? Skiptir hún einhverju máli? Trúa menn því virkilega að þeir getið „unnið“ þetta mál með einhvers konar fjölmiðlasirkus? Nú væri ég manna glaðast ef svo færi að við slyppum betur út úr þessu ICESAVE máli, en ég losna ekki við þá hugsun að við séum of mikið að horfa á „okkar“ hlið og gleymum því þess vegna að út í Evrópu skiptir þetta mál engu máli og umfjöllun um það er nánast engin.
Síðan eru ákveðin atriði sem skipta máli.
1. kosningar í UK og Niðurlöndum
2. Halda menn virkilega að þetta mál fái einhverja athygli í pressunni í þessum löndum þegar kosningabaráttan byrjar þar?
3. Útlit fyrir að Gert Vilders og félagar í öfgahægri flokki vinni kosningasigur, hann er nú ekki beint hliðhollur okkur. Hann er líka þeirra náttúru gerður að hann hlustar ekki á neitt hjal um sanngirni gagnvart smáþjóð, enda popúlisti af guðs náð. Nú er ég ekki að gefa í skyn að hann komist í áhrifastöðu innan nýrrar ríkisstjórnar, en eins og skoðanakannanir eru núna í þar í landi er margt sem bendir til þess að stjórnarkreppa verði eftir kosningarnar. Það gefur þinginu meiri völd og þar með mönnum eins og Vilders.
Annars vona ég að þetta endi allt vel og Íslenskum stjórnmálamönnum auðnist að leysa þetta mál. En við skulum alltaf hafa það huga að lausn ICESAVE málsins, hvur sem hún verður, er Íslendingum mun mikilvægara mál en það er nokkurn tíma Bretum og Niðurlendingum.
Sig. Sig. 09:18
Þú ert að grínast.
Össur er plottmeistari dauðans en það er langt í það að hann eigi eitthvað í þessum ummælum Key. Þau eru of hagstæð Íslendingum.
Ég skrifaði á mitt blogg í fyrra sumar, að almenningur í Þýskalandi, Austurríki og Danmörku væru með okkur í stríðinu um ESB. Ég var á ferðalagi um þessi lönd og viðkvæðið var allstaðar það sama. Þið megið ekki ganga í ESB og ekki gefa eftir í Icesave. Þetta er allt að molna innanfrá, þjóðverjarnir sögðu mér líka þá að Evran myndi hrynja á þessu ári. Það fólk sem ég ræddi við sagðist hafa tekið alla sína peninga úr bankanum sínum, nema þessar 20.000 evrur sem tryggðar eru.
Þau sögðu mér að bankarnir í Þýskalandi væru farnir að gera nákvæmlega það sama sem íslensku þ.e. lána hver öðrum en ekki fyrirtækjum og atvinnurekendum. Og að allstaðar væri fyrirkæki að fara á hausinn. Þau sögðu að þetta væru miklu fjölmennari og stærri þjóðir, og því tæki það lengri tíma fyrir þær þjóðir að rúlla á botninn. Þá verðið þið komin í betri mál, sögðu þau.
Svona var söngurinn sem ég heyrði allstaðar og almenningur allavega í þessum tremur löndum var ekki hrifið af ESB.
Ég er sammála þeim sem segja að það sé ekkert ásættanlegt í stöðunni annað en að fólkið fái að kjósa. Þess vegna dreif ég mig á kjörstað (sýslumanns) í gær og kaus Nei.
Ég held að málið sé komið á það stig og ólgan það mikil að við munum aldrei sætta okkur við að örfáir pólitíkusar ákveði að slá kosninguna af, þó þeir séu orðnir algjörlega desperat, útttaugaðir og reiðir yfir að fá ekki klapp á bakið fyrir frammistöðuna. Þeir eru svo veruleikafirrtir að ég held að þeir þurfi túlk til að fara út í búð að versla í matinn.
Þau sögðu reyndar meira. Þau sögðu að almenningur fylgdist með því hvað væri að gerast í okkar örríki og stjórnvöld í þessum löndum væru skíthrædd um að við myndum hafna bæði ESB og Icesave. Það yrði áfall fyrir spillta stjórnmálamenn í löndum ESB, og þar sem þeir vissu af óánægju almennings í sínum löndumi gæti olgan orðið meiri þar líka. Þetta fólk sagði við mig að stjórarnir í Brussel veldu úr fólk í þeim löndum sem þeir vilja fá inn, tækju þar út menn sem gætu haft áhrif á almenning og byðu þeim einhverjar dúsur, til að tala máli ESB. Ég sel það ekki dýrara en ég keypti. Það má svo skoða í því ljósi hverjir það eru sem tala máli breta og hollendinga hér á landi.
Það er allavega í mínum huga þannig þegar ég heyri þennan málfluttning. Það skyldi þó aldrei vera?
@ Hans Kristján Árnason
24.02 2010 kl.08:19
Þetta er málið!
John Key prófessor við LSE skrifar á vefmiðil Financial Times í gærkvöld um svívirðilega framkomu Breta gagnvart Íslendingum í bankamálinu. Og hann hittir naglann á höfuðið þegar hann segir að þjóðaratkvæðagreiðslan eigi eftir að hafa mikil áhrif víða um heim. Nú hafi leikurinn snúist Íslendingum í hag.
Hinisvegar vitum við sem hér búum að stjórnmálaflokkarnir vilja semja núna til að koma í veg fyrir þjóðaratkvæðagreiðsluna. EN ÞAÐ MÁ ALLS EKKI GERAST! Þjóðaratkvæðagreiðslan er okkar sterkasta vopn í stöðunni.
Það skiptir engu máli hvað samninganefnd og stjórnmálaforyngjar ,,okkar” ná vöxtunum mikið niður eða gera aðrar kúnstir til að einhverskonar samningar náist fyrir 6. mars. ÍSLENSKA RÍKIÐ (les: almenningur) skuldar ekki þessa peninga. Tíminn vinnur með okkur – og þjóðaratkvæðagreiðslan 6. mars mun styrkja stöðu okkar svo um munar.
Ég hvet lesendur greinar Johns Key í Financial Times til að senda hana áfram um víðan völl þannig að sem flestir geti kynnt sér rök prófessorsins.
100% Sammála.
Um hvað verður kosið í væntanlegri þjóðaratkvæðagreiðslu?
Varla um að hafna ábyrgð á mistökum bankana?
Er ekki verið að kjósa um lög frá Alþingi um ríkisábyrgð á Icesave 2?
Er ekki þegar búið að samþykkja lög þar sem við öxlum ábyrgð á innistæðutryggingunum?
Eigum við sem sagt bara að kjósa til að kjósa?
Án þess að það sé sameiginlegur skilningur á málinu?
Hversu trúverðugt er það?
Ef og mjög sennilega þegar lögin verða felld í þjóðaratkvæðagreiðslunni, í hvaða stöðu erum við þá?
Varla þýðir það að þá séum við laus allra Icesave-mála?
Held samt að margir ímyndi sér það.
Við erum laus – heftingin er bara í hausnum á okkur plöntuð af Bretum og Hollendingum og miðluð af Steingrími, Jóhönnu og Indriða.
Sterkari staða er komin upp vegna þess að 50-60 þús. manns tóku afstöðu og skrifuðu undir áskorun til forsetans. Við skulum ekki vaða á skítugum skónum yfir afstöðu þessa fólks. Ég gef mér það að þetta fólk hafi verið upplýst og einlægt þegar það lagði nafn sitt við áskorunina.
Þetta er fagnaðarefni og styrkir lýðræðið. Fjölmiðlar gera allt sem í þeirra valdi stendur til að þagga það.
Það sýnir hyskni stjórnmálaflokkanna þegar þeir tala í þá átt að þetta sé allt saman svindl og prettir. Beina lýðræði Ingibjargar Sólrúnar löngu gleymt og grafið og hugmyndir um þáttöku kjósenda að ákvarðanatöku löngu fallnar í gleymskunnar dá.
Í pistli hér á Eyjunni setur Guðmundur Gunnarsson svo hrokafullar staðhæfingar að ljóst er að hér fer framtíðar stjórnmálaleiðtogi. Þar koma fram gullkorn eins og þetta:
„Í umræðu um Icesave á kaffistofunum er bent á að „facesave“fólk séu undantekningalaust einstaklingar er í öruggum störfum sem standi að því að kynda þetta bál og viðhalda því.“
http://gudmundur.eyjan.is/
Tærara dæmi um spuna er varla hægt að finna. Ég mæli með pistlinum í heild. Þessi texti er alveg á pari við draslið sem Reynir Traustason skrifar.
Ætlar Guðmundur að verja þessa skoðun sína eða færa sönnur á hana? Nei, það getur hann ekki vegna þess að þetta er lygaþvættingur og gróusaga.
Björn Valur Gíslason og Guðmundur Gunnarsson eru greinilega í beinni línu við spunaforingja ríkisstjórnarinnar, Einar Karl Haraldsson.
Einar H
„En, Íslendingar vilja greinilega blóðuga byltingu öreiganna á móti auðvaldinu.“
Hvor hefur rétt fyrir sér; Öreiginn eða Auðvaldið?
„Iceland should stand up to shameful bullying.“ Ótrúegt að upplifa hvernig UK, Holland, EB & AGS hafa ítrekað reynt að „þvinga & kúga“ elsta þjóðþing heims, segir í raun allt sem segja þarf um þessa aðila.
kv. Heilbrigð skynsemi (fun.blog.is)
Við borgum ekki. Þetta er ákaflega einfalt. Þeir sem segja allt hér fara til fjandans við það, hafa einfaldlega aðra hagsmuni að verja, nefnilega inngöngu í ESB. Meirihluti þjóðarinnar ætlar ekki að láta það yfir sig ganga að borga brúsann. Það hefur enginn sett fram nein skynsamleg rök fyrir því að skattgreiðendur eigi að borga fyrir þetta rugl í örfáum mönnum.
Bara ef að ríkisstjórn Íslands væri á sami máli…….Þá værum við alla veganna í betri málum……BURT MEÐ YKKUR !!!
Angela Merkel hefur margoft sagt að innistæður séu tryggðar, til þess að vernda bankakerfið frá áhlaupi og algjöru hruni.
Mér þætti gaman að sjá hvað gerðist svo ef hún stæði EKKI við þessi orð sín ef þar til kæmi.
Radio Star: hvor hefur rétt fyrir sér?
Nú í Icesave tilfellinu hafa margoft verið gefin loforð, það vita allir.
Auðvitað er löngu kominn tími á það að Íslendingar rísi upp gegn íslensku bönkunum sem hafa nauðgað þá í marga áratugi.
Ég mundi líka skilja ef Breskir og Hollenskir skattgreiðendur rísi upp á móti íslensku bönkunum.
Auðvitað voru þetta bara einfeldingar og fífl sem treystu íslensku bönkunum með sína 6.5% vexti á venjulegum sparireikningum og ríkisábyrgð.
Bætir það stöðuna í dag?
… svo var það auðvitað tær snilld, hversu vel fyrrverandi ríkisstjórn tókst að fela allt þetta mál varðandi bankaútrásina og Icesave fyrir íslenskum þegnum alveg fram að hruni.
Birtust yfirlýsingar íslenskra ráðamanna um ríkisábyrgð á innistæðum í íslenskum blöðum og eða sjónvarpi/útvarpi á sínum tíma (2008)?
Ef já, af hverju reis ekki almenningur upp þá og mótmælti kröftuglega?
Ef ekki, eins og ég sagði, voru bara snillingar í ríkisstjórn.
Hvet alla til að skoða þessa færslu hjá Baldri um nýjasta Íslandsvininn sem áður lofsöng útrásina:
http://www.baldurmcqueen.com
Athyglisvert.
IceSave var ekki falið. Almenningur hafði lítin áhuga á málinu þangað gluggaumslagið birtist í póstkassanum. Við erum með sérfræðinga sem eiga að gæta okkar hagsmuna. Einhver sagði tær snilld, það vantar fé bankann og allir trúðu á fyrirbærið. Líka sérfræðingarnir. Stjórnvöld skildu ekki eða vildu ekki skilja áhættuna sem var tekin. Óhæft fólk var í forsvari í Seðlabanka og FME. Búáhaldabyltingin setti þá af. Almenningur kvað upp sinn dóm en það hefur réttarkerfið ekki enn gert. Við bárum ábyrgð, vegna þess að OKKAR fólk kvittaði upp á vitleysuna. Maður neyðist þó líklega til að fara og kjósa NEI miðað við hvernig mál hafa þróast. Það virðast enn vera tækifæri í stöðunni, þökk sé ÓRG. Því verður þó seint svarað hvaða tækifærum við höfum glatað að vera ekki búin að klára málið fyrir löngu. En áfram bíðum við eftir skýrslunni og því að réttarkerfið taki á málum.
Hvernig getur einhver, sama hver er, réttlætt inngöngu í EB þegar farið er með PIGS-ríkin á svipaðan hátt? (Hvort sem skuldir þeirra séu þeim að kenna eða ekki.) Eðli hinna sterkari EB-ríkja er að pönkast á hinum ríkjunum… Það er þekkt aðferðarfræði til að vinna ný lönd að „lána“ viðkomandi þjóð það mikið að þegar gengið er á skuldina verður skulda-þjóðin, leiguliðar í eigin landi… Þetta er að gerast með PIGS-löndin, þetta er að gerast með okkur… Nema! Íslenskaþjóðin skuldaði ekki neinum neitt þetta voru, og eru, skuldir einkaaðila sem þjóðir innan EB heimta að við göngumst í ábyrgð fyrir. Og svo vill einhver að við göngum í EB… Vitið þér enn eða hvað…?
Sævar, „dream on“.
Er ekki 70% af „eignasafni“ Landsbankans fyrrverandi á Íslandi, að mestu leyti í formi útlána?
Vissir þú að til dæmis í Grikklandi er gífurlega mikið um spillingu? Þ.e.a.s. að varla nokkur sjálfstæður atvinnurekandi borgar skatta. Tannlæknar, lögfræðingar, o.s.frv. vinna fyrir fólk án þess að gefa út reikninga, sem sagt fram hjá kerfinu, og verða moldríkir, en borga enga skatta.
Fólk fer á ellilaun 60 ára í Grikklandi.
Fyndist þér í lagi að styðja undir svona lagað?
Eru þetta ekki mál sem hver sjálfstæð þjóð á að reyna að ná taki á sjálf?
Eða mundir þú frekar vilja meira eftirlit og skrifræði að hálfu ESB?
Sjá slóðina sem Hulda (11:52) gefur á Baldur McQeen.
John Kay er þekktur rugludallur, en hér á klakanum er allt er vel þegið, allt er hey í harðindum. Hissa að Egill skuli láta plata sig.
Duuh…! Skil ekki hvað þú ert að fara Einar minn… Hvað kemur spilling í Grikklandi því er ég sagði við…? Er semsagt í lagi að pönkast á Spánverjum eða Írum vegna þess að einhverjr aular í Madrid eða Dublin borga ekki skattinn…? Er þá réttlætanlegt fyrir Brussel regluverkinu að refsa allri þjóð þeirra…? Þetta hljómar dáldið einsog Kristin Halvogsen, fv. fjármálaráðherra Noregs, þegar hún sagði að Íslendingar gætu sjálfum sér um kennt… Þeir væru búnir að kjósa hægrisinnaða stjórnmálaflokka svo lengi að þeir skyldu nú fá að gjalda fyrir það… Núúú…? Ekki hef ég kósið hægrisinnað… Eins gott að þessi Kristin var ekki í áhryfastöðu eftir seinna stríð… Hún væri búin að eyða Þjóðverjum!
Skylt er skeggið hökunni.
Hér er Soros með nýja grein um evruna.
Athyglisvert sem hann bendir á að gjaldmiðill þurfi ekki aðeins seðlabanka, heldur einnig „ríkissjóð“ (treasury).
The euro will face bigger tests than Greece
By George Soros
Published: February 21 2010 18:40 | Last updated: February 21 2010 18:46
Otmar Issing, one of the fathers of the euro, correctly states the principle on which the single currency was founded. As he wrote in the FT last week, the euro was meant to be a monetary union but not a political one. Participating states established a common central bank but refused to surrender the right to tax their citizens to a common authority. This principle was enshrined in the Maastricht treaty and has since been rigorously interpreted by the German constitutional court. The euro was a unique and unusual construction whose viability is now being tested.
The construction is patently flawed. A fully fledged currency requires both a central bank and a Treasury. The Treasury need not be used to tax citizens on an everyday basis but it needs to be available in times of crisis. When the financial system is in danger of collapsing, the central bank can provide liquidity, but only a Treasury can deal with problems of solvency. This is a well-known fact that should have been clear to everyone involved in the creation of the euro. Mr Issing admits that he was among those who believed that “starting monetary union without having established a political union was putting the cart before the horse”.
The European Union was brought into existence by putting the cart before the horse: setting limited but politically attainable targets and timetables, knowing full well that they would not be sufficient and require further steps in due course. But for various reasons the process gradually ground to a halt. The EU is now largely frozen in its present shape.
The same applies to the euro. The crash of 2008 revealed the flaw in its construction when members had to rescue their banking systems independently. The Greek debt crisis brought matters to a climax. If member countries cannot take the next steps forward, the euro may fall apart.
The original construction of the euro postulated that members would abide by the limits set by Maastricht. But previous Greek governments egregiously violated those limits. The government of George Papandreou, elected last October with a mandate to clean house, revealed that the budget deficit reached 12.7 per cent in 2009, shocking both the European authorities and the markets.
The European authorities accepted a plan that would reduce the deficit gradually with a first instalment of 4 per cent, but markets were not reassured. The risk premium on Greek government bonds continues to hover around 3 per cent, depriving Greece of much of the benefit of euro membership. If this continues, there is a real danger that Greece may not be able to extricate itself from its predicament whatever it does. Further budget cuts would further depress economic activity, reducing tax revenues and worsening the debt-to-GNP ratio. Given that danger, the risk premium will not revert to its previous level in the absence of outside assistance.
The situation is aggravated by the market in credit default swaps, which is biased in favour of those who speculate on failure. Being long CDS, the risk automatically declines if they are wrong. This is the opposite of selling short stocks, where being wrong the risk automatically increases. Speculation in CDS may drive the risk premium higher.
Recognising the need, the last Ecofin meeting of EU finance ministers for the first time committed itself “to safeguard financial stability in the euro area as a whole”. But they have not yet found a mechanism for doing it because the present institutional arrangements do not provide one – although Article 123 of the Lisbon treaty establishes a legal basis for it. The most effective solution would be to issue jointly and severally guaranteed eurobonds to refinance, say, 75 per cent of the maturing debt as long as Greece meets its targets, leaving Athens to finance the rest of its needs as best it can. This would significantly reduce the cost of financing and it would be the equivalent of the International Monetary Fund disbursing conditional loans in tranches.
But this is politically impossible at present because Germany is adamantly opposed to serving as the deep pocket for its profligate partners. Therefore makeshift arrangements will have to be found.
The Papandreou government is determined to correct the abuses of the past and it enjoys remarkable public support. There have been mass protests and resistance from the old guard of the governing party, but the public seems ready to accept austerity as long as it sees progress in correcting budgetary abuses – and there are plenty of abuses to allow progress.
So makeshift assistance should be enough for Greece, but that leaves Spain, Italy, Portugal and Ireland. Together they constitute too large a portion of euroland to be helped in this way. The survival of Greece would still leave the future of the euro in question. Even if it handles the current crisis, what about the next one? It is clear what is needed: more intrusive monitoring and institutional arrangements for conditional assistance. A well-organised eurobond market would be desirable. The question is whether the political will for these steps can be generated.
ALLIR AÐ KJÓSA UTANKJÖRSTAÐA Í ICESAVE MÁLINU Í LAUGARDALSHÖLL FYRIR 6. MARS.
VIÐ SITJUM UPPI MEÐ VANHÆFT LIÐ SEM LEITAR FÆRIS VIÐ AÐ SVÍKJA OKKUR UM ATKVÆÐAGREIÐSLUNA. ÞETTA ER ÞAÐ SEM VIÐ GETUM GERT TIL AÐ SINNA BORGARALEGRI SKYLDU OKKAR.
„Icesave hafi byggst á meingölluðu regluverki og það sé ekkert réttlæti í að senda reikninginn fyrir því til skattborgara.“
En stóra spurnginin er HVER á að greiða reikninginn.
Fyrrverandi eigendur Landsbankans? Varla eiga þeir fyrir því.
Skattgreiðendur í Bretlandi og Hollandi?
Skattgreiðendur á Íslandi?
Einhverstaðar mun svartipéturinn þurfa að lenda. Spurningin er bara hvar?
Sævar, þú minnist á PIGS ríkin. Grikkland er þar innifalið.
Við lifum því miður í hinum vestræna heimi, þar sem næstbesta stjórnunarform er við lýði: lýðræði. Besta er ekki til.
Lágmarkslýðræði þýðir að vilji meirihlutans er það sem gildir.
Ef meirihluti þjóðarinnar vill einhverja ákveðna stefnu í ríkisstjórn, þá fær hún það sem hún verðskuldar. Yfirleitt gefa flokkar viss kosningaloforð fyrir kosningar og ættu allar bækur að vera opnar. Sennilega vinna þeir trúverðugustu, eða þeir sem lofa bestum kjörum fyrir þorra fólksins.
Sérhver þjóð fær þá ríkisstjórn og þá þingmenn sem hún á skilið hverju sinni. Þetta er bara lögmál sem við í lýðræðisríkjum verðum því miður að sætta okkur við.
Þú ert að segja að „hin stærri EB ríki pönkast á hinum ríkjunum“.
Auðvitað er það sárt fyrir Grikki að þurfa að herða sultarólarnar. Það er sárt fyrir alla. Það má segja að t.d. Grikkir hafi svindlað sér inn í myntsamstarfið með fölsuðum tölum.
Á að verðlauna þeim þetta allt saman með því gefa þeim tugi milljarða Evra?
Eða byrja að prenta auka Evrur og koma af stað verðbólgu?
Hvernig mundir þú hjálpa Grikkjum (og öllum hinum PIGS löndunum)?
Um John Kay …. sjá blog Baldur McQueen
http://www.baldurmcqueen.com/index.php/2010/Nyja-hetjan-John-Kay.html
Hefur Gert vilders gefið út einhverjar yfrlýsingar um þessi mál ?
3. Útlit fyrir að Gert Vilders og félagar í öfgahægri flokki vinni kosningasigur, hann er nú ekki beint hliðhollur okkur.
Ef einhver veit um eitthvað sem hann hefur sagt í þessu efni. endilega setjið það innn.
Hvet fólk til að kíkja á þetta:
http://www.baldurmcqueen.com/index.php/2010/Nyja-hetjan-John-Kay.html#yvComment3708
Umræðan er komin út í algerar villigötur hér sýnist manni.
Æi…! Einar minn… Ég hef ekki verið að reyna að verja Grikki frekar en nokkuð annað… Ég var að reyna að benda á að þessi meirihluti þinn í Evrópskastórríkinu er alveg sama um hvort rétt sé farið í innheimtu á hinum minni ríkjum… Þeir stærri vilja sitt á kostnað hinna minni, hvað sem það kostar… Og beita hvaða brögðum sem þeim dettur í hug að nota, s.b.r. notkun Breta á hryðjuverkalöggjöfinni… Það er greynilegt að þú ert mikill lýðræðissinni og Evrópumaður… Og það er nú ágætt…! Ég get hinsvegar ekki verið svo þröngsýnn að horfa bara á eitt dæmi. (Grikkland.) Þegar ég tala um hegðun ríkja í EB vegna PIGS-landanna. Og réttlætt þessa hegðun EB á þeim… Þú skalt ekki halda, vinurinn, að hegðun þessara ríkja innan EB breytist þó að við göngum í EB… Því þá svara ég þér á móti „dream on.“ Hehe…!
Eiga Bretar að skammast sín? Hvað, eru það ekki Íslendingar sem eiga að
skammast sín og borga? Þeir bera ábyrgð á sinni yfirstétt, sem fær vel
borgað fyrir ábyrgðarstörf sín.
Það fer fram þjóðaratkvæðagreiðsla á fjögurra ára fresti til að velja til alþingis. Þá eru kosnir listar. Oftast fjórir.
Þá eru þjóðaratkvæðagreiðslur, ekki alltaf á fjögra ára fresti en þá er kjörinn forseti.
Það er eins og þetta kerfi líti á það sem ósigur fyrir sig ef aðeins einu sinni verður kjörið um málefni. Það lá við í fjölmiðlamálinu en þá var ákveðið að stjórnarskráin gilti ekki í það skiptið. Ég verð satt að segja mjög undrandi yfir sinnaskiptunum ef greitt verður atkvæði um þennan litla lið Icesave málsins.
Vilhjálmur;
Geert Wilders er ekkert að fara að vinna kosningarnar. Hvorki vinstri né miðjumenn vilja samstarf við hann. Þeir hafa gefið það út. Hann er of öfgafullur.
hægri menn hafa ekkert gefið út, en það er líklega vegna þess að þeir vilja þykjast „halda öllu opnu“. Þeir eru hins vegar ólíklegir til að vilja í meirihluta með Geert Wilders, því afar erfitt yrði að skapa grundvöll fyrir samvinnu,
En ef Geert Wilders kæmist til valda, er hann ekkert líklegur til að taka eitthvað fastar á Icesave málinu. Hann myndi vilja úr Afganistan, því hann vill ekki hjálpa múslimum. Hann er ekki ógn við Íslendinga
Einar H, Takk fyrir útlistunina, sammála henni
Egill, ég vil hér með mæla með því að þú bannir öll nafnlaus komment.
Breyta
Innskráning
Gleymt lykilorð
Nýskráning
Staðfestingarkóði