Eyjan.is

Sammála Egill. Hvar er vitræn umræða sem upplýsir fólk um kosti og galla aðildar? Sem er ekki lituð af áróðri einhvers hagsmunahóps. Og hvers vegna að kjósa um eitthvað sem enginn veit neitt um?

Er ekki þá alveg eins hægt að kasta upp á það pening hvort við eigum að ganga í þetta eða ekki. Þannig er hægt að spara mikla peninga, ein króna dugir. (Ég get lánað ykkur hana, auðvitað með því skilyrði að ég fái hana aftur. Svo sel ég hana á Ebay…)

Lýðræði er bilun. Við kosningar eru uppi getgátur og vitleysa sem tröllríða húsum. Auðvitað eigum við að fá Egil og Samfylkinguna til að segja okkur hvaða skoðun við eigum að hafa í stórum málum og litlum. Leggjum af alþingi og sameinumst um Egilsfylkinguna og okkur verður borgið.

Írar fengu vissulega mikla hjálp eftir að þeir gengu í Evrópusambandið og írskur kunningi minn spurði mig um árið hvort við ætluðum ekki að koma inn í sambandið svo við gætum líka lagt fé í uppbyggingu Írlands. Kreppan hefur þó bitnað á Írum, eins og öðrum, og mér finnst snjallt hjá þeim að hafa tekið lán í lífeyrissjóðum landsmanna. Það ættum við Íslendingar að gera líka, ég treysti ríkinu mun betur fyrir lífeyrissjóði mínum en þessum hálaunakörlum og með yfirbyggingu sem kostar stórfé. Þetta er gífurlega mikill peningur sem rennur inn í sjóðina í hverjum mánuði.

Æi Páll – er þetta ekki orðið ágætt hjá þér í bili.

Hefur hvarflað að einhverjum að þessi umræða sé í raun löngu búin?

Umræða? Hvaða umræða??

Egill

Þú getur beitt sömu rökum fyrir því að sleppa því að kjósa. En því miður er þetta bara eina leiðin og fólk verður bara að þola gróusögurnar.

Og umræða sem styður ESB aðild er kölluð upplýst umræða.

Og umræða gegn aðild að ESB er kölluð áróður.

Þannig hefur það verið í fjölmiðlum og ábyrgum netmiðlum.

Ætli það breytist nokkuð?

Sammála þessu. Ég er sjálfur orðinn dauðþreyttur á þessari umræðu, og þó maður sé nokkuð hlutlaus og óviss um hvort ESB sé góður/slæmur kostur, þá finnst maður eini kosturinn vera, að fara í aðildarviðræður og sjá hvað við fáum. Bara það eitt að örla máls á því að fá saminga upp í hendurnar til að skoða og sjá hvort sé góður eða slæmur, kallast föðurlandsvik af þessum sem fara um netið og missa sig af bræði við að sjá orðið ESB, og einn þeirra verstu vildi m.a.s. afhausa ESB-sinna til að þagga niður í þeim.

Ég skrifaði allavega blogg-færslu um þetta fyrir kosnignar þar sem ég lýsti hug mínum, og það hefur ekkert breyst með það. Ef eitthvað er þá styrkja þessir öfga-andstæðingar mann í þeirri trú, að það eigi að fara í aðildarviðræður og kjósa svo, en ekki þæfa málið með auka þjóðaratkvæðagreiðslu sem kostar sitt.

http://ak72.blog.is/blog/ak72/entry/860398/

ESB hefur verið á dagskrá hér árum saman, það er búið að fjalla um það fram og aftur í áratug. Hingað til hefur það ekki fengið vængi af því að íslendingar höfðu mjög takmarkaðan áhuga á aðild. Það breyttist við upprisu bankanna og til urðu nýjar röksemdir fyrir aðild sem svo aftur hrundu með bönkunum s.l haust. Nú er reynt að teikna upp nýja sviðsmynd að ESB aðild sé lykill að endurreisn os. frv. Síðustu vikur hafa bloggarar rifið þessa mynd niður nokkuð rækilega þannig að lítið stendur eftir. Staðan er því óbreytt sé litið á „hagsmunamatið“.

Það sem stendur eftir eru tilfinningaþrungnar skotgrafir sem endurspegla að þjóðin er klofin í herðar niður í málinu. Framhald umræðunnar verðu að sjálfsögðu eftir því. Þar sem fylgjendur aðildar eru að mestu rökþrota lýsa þeir umræðuna vanþroskaða og halda því fram að alveg sé eftir að fara yfir kosti og galla aðildar. Það er löngu búið að því.

Sammála þeim sem eru tortryggnir út í heiftugustu andstæðinga ESB. Almennt finnst mér tortryggilegt þegar einhver hópur klæðist herklæðum einhvers málefnis – sama hvers konar trúarbrögð um er að ræða. Þá held ég alltaf að þar séu sérhagsmunaherdeildir á ferðinni. Nú – eða ótti – sem er tengt.
Sjálf er ég ekki búin að gera upp hug minn – þarfa að fá á líta augum og ræða um hvað verður samið áður en ég geri það. Fara í viðræður – ákveða svo – og þróa þolinmæðina í leiðinni.
Mér fannst athyglisvert í fréttum sjónvarpsins frá Suðurlandi í gær hversu margir grákollar eru að berjast gegn ESB. HEIMSSÝN virðast vera samtök gamalla komma og ungra íhaldsmanna. Skondin blanda.

Halldóra, er eitthvað undarlegt að fólk hafi sterkar skoðanir á stærsta máli sem komið hefur á dagskrána eftir að lýðveldið var stofnað?

Eða er kannski ágreiningurinn um hversu stórt málið er í raun og veru?

Persónulega hef ég ekki gert upp huga minn að neinu leiti og leiðist hroðalega alla þá sem fullyrða bæði með og á móti aðild þar sem allir eru í raun og veru að ljúga. Þar sem engin veitt hvað við fáum og missum…. Viðræður er eina leiðini til að leysa málið. Svo bera það undir fólkið, eftir ítarlega skoðun og upplýsingar um hvað samið hefur verið. Fyrr en það er búið er öll umræða bara getgátur í það besta og hrein áróður í það versta.

Kv. Einn ógeðslega leiður á Íslenskum skotgrafahernaði!

Þegar samningur liggur fyrir þá munu menn geta tekið afstöðu til hans, hver með sín sjónarmið að leiðarljósi.
Fyrir kosningar geta svo allir sem vettlingi valda fengið að segja sitt.
Svo verður kosið. Þetta er lýðræði.

Ef samningurinn er slæmur fyrir meirihluta þjóðarinnar þá mun honum verða hafnað. Ef hann er góður verður samningurinn samþykktur. Við fáum það sem okkur er best.

Þeir hljóta að hafa slæman málstað eða vera reknir áfram af annarlegum hvötum sem ekki fallast á þessa leið.

Af hverju er svo hættulegt að komast að því hvað okkur býðst? Eru menn hræddir við að meðbræður þeirra skorti dómgreind til að meta það sjálfir og komast að hagfelldri niðurstöðu?

Vilja menn búa við lýðræði eða fasisma?

Að halda þjóðaratkvæðagreiðslu um hvort sækja megi um, gengur þvert á heilbrigða skynsemi og rökhyggju. Engar forsendur eru þá til að taka afstöðu. Mig undrar svo sem ekki að Landsþing Sjalla taki þessa afstöðu, en átti ekki von á svo furðulegri afstöðu hjá VG

Ari orðar þetta mjög skýrt og skilmerkilega sem maður hugsar. Það sem ég vill þó bæta við í tengslum við þessa spurningu Ara:“Eru menn hræddir við að meðbræður þeirra skorti dómgreind til að meta það sjálfir og komast að hagfelldri niðurstöðu? “

Ef menn treysta þjóðinni til þess að velja því hverjir veljast í borgar-, bæjar- og sveitastjórnir og hverjir veljast á þing, hversvegna er henni ekki treyst til að taka afstöðu til inngöngu í ESB, í gegnum lýðræðislegar kosningar?

Þetta járnbrautarsjónarmið Ara innifelur að það sé eitthvað sjálfsagt og eðlilegt við að sækja um aðild að ESB. Rétt eins og hver önnur ákvörðun sem verður að taka, eins og að ákveða í hvaða brækur maður á að fara í á morgnanna.

Eigum við að ræða aðild að NAFTA með sömu rökum, eða að sameinast t.d Noregi?

Lýðskrumið toppar síðan í því að þeir sem sjá ekki fegurðina í ESB og telja sig vita allt sem vita þarf um það samband án aðildarumsóknar – séu hallir undir fasisma.

Og já, svo það verði ekki byrjað að snúa út úr orðum manns, þá eru kosningar um hvort það eigi að athuga hvort maður geti fengið samning, algjört rugl.

Sýnir þetta ekki að við erum alls ekki tilbúin til þess að sækja um? Í jafnstóru máli og þessu verður ekki að ríkja nokkuð breið og almenn sátt um hvað ber að gera?

Getum við ekki saltað þessa umræðu í smá tíma og látið söguna kveða upp sinn dóm. Sambandið stendur frammi fyrir miklum breytingum og við höfum ekki hugmynd um hvernig það mun líta út eftir fimm ár. Það er ógjörningur að ræða um kosti og galla frammi fyrir þessari miklu óvissu.

Er í þessari stöðu ekki viturlegast að bíða og sjá hvernig Sambandinu ríður af í þessari fyrstu alvöru prófraun sinni?

Núveramdi þrátefli um ESB er að verða óþolandi.
Það er ekki til nema ein leð til að útkljá málið í eitt skipti fyrir öll.

Það er ekki óeðlilegt að fólk hafi skiptar skoðanir á þessu máli.
Þetta er gríðarlega stór og nánast óafturkræf ákvörðun.
Áhyggjuefni margra er að fjölmiðlar standi sig ekki í umræðunni. Þegar örfáir aðilar hafa tögl og haldir í blöðum,útvarpi og sjónvarpinu þá er verulega hætta á því að „agenda“ eiganda þeirra stjórni hvað er rætt um og hvernig.
Ef innflutningsfyrirtækið Baugur hefur áhuga á ESB þá er hætt við því að Fréttablaðið sé einnig mjög hliðhollt inngöngu. Stöð 2 líka.
Er þessi staða til þess fallin að auka traust almennings gagnvart fréttaflutningi og efnisvali fjölmiðla?
Verður ESB umfjöllunin jöfn og eðlileg?
Ég held ekki.

Fyrirtaks hugmynd skuld. Er ekki rétt að sjá til hvað kemur út úr þessum ósköpum sem dynja yfir heiminn og þar með evrópusambandið. Höfum það hugfast að stærstu mistökin sem hér voru gerð á síðustu árum var að horfa EKKERT til þess sem var að gerast erlendis. Þannig sáu ráða- og bankamenn hvorki fyrir hvaðan lánsféð ódýra kom, né heldur af hverju það fór svo skyndilega. Á meðan við sjáum hverju fram vindur ytra gætum við t.d unnið í því að forðast gjaldþrot og reynt að halda þjóðinni saman án teljandi uppþota eða jafnvel verri hluta. Hér blasa við risastór verkefni.

borgarhreyfingin hefur komið með bestu útfærslu í kringum þetta ESB. Það er allgjörlega óhaða stofnun og fjölmiðlun um þetta

Umræðan um ESB hér á landi minnir mig alltaf Tunnuspyrnur – það sem á ensku nefnist: Wall of death. Sjá hér:

http://www.youtube.com/watch?v=Yth124e4d2A

Ástæðan er sú að engin kemst að neinni niðurstöðu af því aldrei er haldið utan í alvöru umræður. Allt fer í hringi. Í raun er þetta svo forheimskandi umræða oft og tíðum að þessi skellinöðru-hringavitleysa virðist stundum leyst af meiri fagmennsku…

Ég er alfarið á móti aðild að ESB. Samt er ég sammála þeim sem telja nauðsynlegt að fara í aðildarviðræður.

Blaðagrein þessa Joe Borg styrkti mig í afstöðu minni gegn ESB. Samt er ég hlynnt aðildarviðræðum.

Það sem ég er svo hrædd við er þessi Beurokratismi sem tröllríður húsum ESB og afleiðingarnar sem manngarmurinn er að fjalla um í grein sinni um sjávarútvegsmálin hjá sambandinu.

Þessi vandamál í sjávarútvegsmálum eru bara toppurinn á ísjakanum hjá ESB trúi ég. Við höfum einfaldlega nóg af eigin vandamálum í bili…

Við verðum að fara í aðildarviðræður svo við vitum hvað við erum að kjósa um. Ef við verðum svo seinheppin að gera það ekki verður endalaust rifist um þetta hérna á landinu. Ég er orðin svolítið þreytt á þessu máli sérstaklega á fólki sem er búið að ákveða fyrirfram hvað kæmi út úr aðildarviðræðum.

Förum í þessar aðildarviðræður og afgreiðum málið síðan í þjóðaratkvæðagreiðslu. Þjóðin ræður ekki afturhaldssinnar og LÍÚ. Er komin með algert ógeð á þessu LÍÚ batteríi öllu saman. Ísland er ekki bara fiskur þó hann sé vissulega mikilvægur.

Það hafa verið skrifaðar endalausar skýrslur, bækur, bókarkaflar, ritgerðir og greinar um ESB, á íslensku, á síðustu árum.

Það vantar ekki að skoða málið betur. Það sem vantar upp á vitneskjuna kemur ekki í ljós nema með aðildarviðræðum. Svo kjósum við um það á lýðræðislegan hátt, eftir ítarlega kynningu málsins, með og á móti. Þetta er ekki flókið.

Að bíða og sjá svolítið meira til er ekki til neins. Sjá hvernig ESB lítur út eftir, hvað, 3 ár, 6 ár? Það verður alltaf þróun, bæði á Íslandi og innan ESB, það verður aldrei eitthvað status quo. Getum ekki beðið ESB um að stoppa tímann, stöðva alla þróun svo við getum mátað okkur við einhverja fasta óhagganlega stærð.

Við vitum heldur ekkert hvernig Ísland mun líta út eftir einhver ár.

Mitt sjónarhorn er einfalt. ESB er ekki óþekkt stærð, það er hægt að fara mjög nærri því að sjá fyrir hvaða aðildarsamningur er í boði fyrir ísland, t.d með því að kynna sér samninga annarra þjóða. Ég verð að segja eins og mér þykir: það er ódýrt skrum að gefa til kynna að allt sé á huldu hvað varðar slíka samninga.

Ég treysti því fólki sem heldur því blákalt fram að aðild að ESB sé lykill að endurreisn íslands og að aldrei sé að vita hvað sé í boði – ekki fyrir næsta horn í málinu. Ekki fjölmiðlum heldur. Það hlýtur að rúmast innan lýðræðisins að hafa þessar skoðanir og halda þeim á lofti.

Vaffið langar mig að spyrja. hvaða lausnir viðkomandi hefur í þessum málum. Nú þurfum við langtímamarkmið til að sýna umheiminum að við stefnum eitthvert og ætlum að gera eitthvað í málunum. ESB þykir markmið í sjálfu sér sem stefna í átt að bandalagi við þjóðir heims í viðskiptamálum og bankastarfsemi, og yfirlýsing um upptöku evru væri annað markmið sem sýndi að við ætluðum að gera eitthvað varðandi þá handónýtu og sveiflukenndu krónu sem við erum með.

Hvernig ætlar V að ná okkur út úr þessum erfiðleikum með langtímasjónarmiðum? Langar svona að vita það frá ESB-andstæðingum hver framtíðarsýn þeirra er, hvert þeir vilja stefna, hver hugsun þeirra er varðandi peningamál og myntina. Ástæðan hversvegna ég spyr er vegna þess að ég hef ekki enn séð neinar concrete lausnir á vandanum til lengri tíma frá þeim, bara upphrópanir um illsku ESB. Hvert viljið þið stefna í staðinn?

ESB er búið að vera til í 60 ár – það er ólíklegt að að sé að falla sundur bara af því að íslenskir and-ESB sinnar halda því fram. Það er skiljanlegt að margir öfga vinstri og hægri menn Íslands séu á móti ESB. Slíkir skoðanabræður hafa ávallt kosið einangrun og yfirráð (kúgun) yfir eigin þjóðfélögum. Slíkt sést af fjölmörgum dæmum, t.d. Spáni fasismans, Sovétríkjunum og víðar. Það er einfaldlega lífsskoðun þessa fólks að standa utan við alla samvinnu sem á einhvern hátt kallar á eftirgjöf á möguleikum ríkisins eða yfirvalda yfir „domineringu“ á eigin þegnum. Það kalla þeir að „afsala fullveldi“.

Þeir sem ekki tilheyra þessum kanti ættu að geta stutt að við skoðum hvað er í boði við ESB aðild. Það er ekki að ástæðulausu að 27 evrópuríki eru í ESB.

Því má heldur ekki gleyma að það er fleira til á Íslandi en sjávarútvegur og landbúnaður. Það er afskaplega þreytandi að ekki sé hægt að ræða um neina aðra hagsmuni en sem snúa að þessum málaflokkum.
Það er t.d. ljóst að almenningur (neytendur) og fjölmörg fyrirtæki (iðnaður) mun njóta góðs af ESB aðild.

Ég entist nú ekki til að lesa lengra en niður komment Halldóru í þetta skiptið:

„Almennt finnst mér tortryggilegt þegar einhver hópur klæðist herklæðum einhvers málefnis – sama hvers konar trúarbrögð um er að ræða.“

Almennt segir þú þetta gilda, en svo tortryggir þú andstæðingana sérstaklega. Þessari umræðu væri sjálfhætt og öll samtök andstæðinga yrðu tilgangslaus nema einmitt vegna þess hóps sem klæðist hreklæðum sambandssinna! Er ekki ákveðin ástæða til þess að tortryggja þá frekar ef þessi skoðun á „almennt“ við?

Agnar:
Á móti mætti gjarnan rukka þá sem vilja fara inn í ESB um rök fyrir því HVERNIG aðild hjálpar okkur og biðja það fólk um að rökstyðja mál sitt með öðru en innihaldslitlum frösum. Ástæðan fyrir því að ég segi þetta er einföld. Ég kem ekki auga á að sambandið hafi nein tæki fyrir lönd í okkar stöðu, ekki einu sinni eigin aðildarríki enda getur það ekki mismunað þeim eftir hentugleikum. Þau hrúgast nú á náðir IMF, rétt eins og við. Og ég er ekki að áfellast ESB fyrir það, þetta er nú einu sinni ríkjasamband [ennþá]. Varla er það heldur hugmyndin að gerast styrkþegar á evrópu? Það er engin evra í boði fyrir okkur um langt árabil við uppfyllum ekki skilyrðin fyrir henni, svokallað skjól fyrir krónuna sem er veifað framan í okkur af vissum kreðsum er rugl byggt á misskilningi eða öðru verra. Hvað stendur þá eftir, í hverju felst bjargræðið – tiltrú á „stefnuna“? Michael Hudson orðaði það þannig að tiltrú fengist með því að koma sér í þá stöðu að fólk tryði því að þú gætir borgað skuldirnar.

Það sem blasir við hér er að við verðum að nota krónuna áfram, við komumst ekki inn í mynbandalagið fyrr en eftir áratug eða svo, eða hver veit hvenær. Við þurfum ekki að senda umheiminum nein skilaboð, „umheimurinn“ fer mjög nærri um hvað við þurfum að sýsla við á næstunni, hver stefnan er undir AGS, eða þessvegna af án þeirra.

Við þurfum að ná hér jafnvægi, ná niður hallarekstri ríkissins og sveitarfélaga, en fyrst og fremst að ná utan um skuldastöðuna sem er hroðaleg. Heilsa krónunnar fylgir í kjölfarið. Stefnan til framtíðar er einföld og er framhald af þessu. Í stað þeirrar öfgaheimsku sem hér hefur verið rekin þarf að taka upp hagstjórn og stjórn peningamála – sem hefur de-facto engin verið síðustu árin. Nú verður ekki undan því vikist að endurskoða þessa hluti rækilega og svosem smekksatriði hvaða leið verður ofaná. Til huggunnar fyrir þá sem aðhyllast aðild að ESB er þetta nákvæmlega ferlið sem þarf til að ganga þar inn og taka upp evruna síðarmeir. Sömu skref – alveg nákvæmlega sömu skref eins og ef við værum þegar innan ESB.

Auðunn Arnórsson gaf út bók um daginn um samningaviðræður þjóða við ESB.

Bókin var til umræðu í Silfri Egils.

Við verðum að tóra í nokkur ár, áður en eitthvað gerist í ESB málum…

Ég vil fá að vita hvað við ætlum að gera NÚNA við efnahaginn og erfiðleikana sem dynja á okkur…

HVAÐ ÆTLUM VIÐ AÐ GERA Á MEÐAN ??

…Fara vandamálin eitthvað ef við einblínum nógu mikið á fyrirhugaðar viðræður um ESB eftir 3-5 ár ?

Eða verðum við uppþornaðar beinagrindur gjammandi sömu tugguna ESB…ESB.. ESB…?

Mér datt það bara sí svona í hug..

Jú jú umræðan verðr heit. Enginn efi.

En af því írland er nefnt, þá var mjög heit umræða þar í undanfara atkvæðagreiðslu um Lissabonsáttmálann. Nei sinnar fóru hamförum og létu umræðuna snúast um eitthvað sem kom málinu ekkert við. Svo sem fóstureyðingar (en þær eru mikið hitamál í Ísrlandi)

Já hliðin hér verður að skipuleggja sig og reyna að fá umræðuna niður á jörðina. Ekki láta nei-ara vaða uppi með Grýlusögur.

Á þessu flaskaði já hliðin í Íralndi varðandi Lissabonsáttmálann. Varaði sig ekki á hve auðvelt var að koma allri umræðunni útí móa.

Á þessu hafa verið gerðar rannsóknir í Írlandi. Aðalástæða nei atkvæða var eitthvað sem kom sáttmálanum ekkert við.

Ég vil þakka V fyrir sitt innlegg.

Þessi hugmynd um að „við þurfum að vita hvað stendur til boða“ er fáránleg.

Að þjóðin sé of rugluð vegna áróðursins (sem samfylking hefur verið duglegust við að dreifa) til þess að taka afstöðu er ennþá fáránlegra.

Það er einfaldlega arfavitlaust að sækja um aðild NÚNA.

Í stað þess að taka á vandamálum sem brenna á þjóðinni NÚNA felur Ríkisstjórnin RÁÐALEYSI SITT með því fara út í þetta ESB ævintýri sem þjónar fámennum hagsmunahóp.

Agnar þú segir:

„Hvaða lausnir viðkomandi (V) hefur í þessum málum? Nú þurfum við langtímamarkmið til að sýna umheiminum að við stefnum eitthvert og ætlum að gera eitthvað í málunum.“

Hvaða bull er þetta. Þurfum við langtímamarkmið „til að sýna umheiminum að við stefnum eitthvert og ætlum að gera eitthvað í málunum.“

Hvaða rannsóknir sýna að þetta eitthvert þurfi að vera ESB. Svona hugsunarháttur er þröngsýni dauðans og aðallega settur fram að fórnarlömbum áróðurs.

Ríkisstjórnin er EKKI AÐ GERA NEITT af viti í málunum. Hún er komin með ESB á heilann og vanrækir uppbyggingu og endurreisn sem þó myndi vekja meira traust heldur en að akta sem strengjabrúður Brusselvaldhafanna.

Gríðarlegur mannauður úr stjórnsýslunni fer í umsóknarferlið og á meðan eru brýn verkefni í stjórnsýslunni vanrækt.

Enn sem komið er hef ég ekki heyrt haldbær rök fyrir því HVERS VEGNA SÆKJA Á UM ESB NÚNA.

Ísland hefur aldrei verið eins illa í stakk búið til þess að sækja um aðild.

Ekkert í aðildarumsókn leysir á nokkurn hátt þann vanda sem þjóðarbúið glímir við NÚNA.

Það er ævarandi skömm samfylkingar og Jóhönnu Sigurðardóttur að hafa gengið fram með linnulausan áróður við þær aðstæður sem nú ríkja.

Það hefur verið aðalsmerki ný-frjálshyggjunnar að koma í gegn óvinsælum breytingum þegar þjóð liggur í sárum. Hvers vegna? Vegna þess að það er verið að vinna gegn hagsmunum almennings. Þetta eru breytingar sem þjóðin myndi ekki samþykkja við aðrar aðstæður.

Og Egill:

1. Það er bilun að halda þjóðaratkvæðagreiðslu um hvort Ísland eigi að fara í aðildarviðræður. Þar er enginn umræðugrundvöllur nema getgátur og gróusögur.

Hvernig væri þá að kynna Lissabon samningin sem liggur til grundvallar umsóknarferlinu? Í framhaldi af því mætti fara fram vitræn umræða um þýðingu atriða sáttmálans fyrir íslenska þjóð.

2. Það er hætta á að umræðan hérna verði óbærileg.

Mér sýnist á öllu að ESB-sinnar og samfylkingin forðist vitræna umræðu eins og heitann eldinn, sbr. færsluna hér að ofan.

Að halda því fram að þessi umræða verði óbærileg er skondið miðað við annað sem samfylkingin hefur lagt á þessa þjóð.

Þetta er nú svo geggjað að hægri menn halda því fram að ESB sé allsherjarbandalag sósíalista en vinstri menn segja að það sé tæki nýfrjálshyggjunnar.

Gott innlegg Egill!

Þetta er bara svo algerlega ótímabær umræða, við eigum ekki einu sinni að velta þessu fyrir okkur fyrr en eftir 3-4 ár. Þá má ræða þetta á heilsteyptum nótum. Það var miklu meiri ástæða til að velta ESB fyrir sér 2006 heldur en er núna 2009. Það gæti náðst sátt um málið ca 2012-2014.

Umræðan er harðvítug og hún verður það örugglega áfram hvaða leið sem farin verður til þess að útkljá málið. Að ímynda sér annað er barnaskapur.

Í huga aðildarsinna verða rök aðildarandstæðinga aldrei neitt annað en „gróusögur“ og rök aðildarsinna verða í huga aðildarandstæðinga ekkert nema „draumórar“. Hvor fylkingin mun svo nota öll meðul til þess að troða sínum „sérfræðingum“ að í fjölmiðlum og útiloka „sérfræðinga“ andstæðinganna og þannig vonast til þess að hafa áhrif á þá óákveðnu.

Þetta kristallaðist í viðbrögðum Egils Helgasonar og Árna Snævars við heimsókn norskra „evrópusérfræðinga“ fyrir nokkru. „Hitlersrökunum“ og „kommagrýlunni“ var óspart beitt. (Gamli þjóðvarnarmaðurinn Ragnar Arnalds skal nú vera „kommúnisti“).

Það er furðulegt að menn sem hafa fylgst með pólitískri umræðu á Íslandi um árabil skuli láta deilurnar um ESB koma sér á óvart og kannski enn furðulegra að láta sér detta í hug að einhver saminganefnd með Árna Pál eða Vilhjálm Egilsson í fararbroddi muni settla málið.

Það er ekki kommagrýla að benda á að sumir menn hafi horft til Moskvu eftir fyrirmyndum. Ekki fremur en ef sagt er Eimreiðarhópurinn hafi aðhyllst frjálshyggju.

Ragnar tók við formennsku í Alþýðubandalaginu – sem var komið í beinan legg frá Kommúnistaflokknum – af sjálfum Einari Olgeirssyni, hreinræktuðum Moskvukomma.

Árni Snævarr skrifar ágæta grein um þetta hér:

http://arni.eyjan.is/2009/02/vg-og-arfleif-einars-olgeirssonar.html

Þegar ég tala um ný-frjálshyggjuhugmyndafræði þá meina ég ný-frjálshyggjuhugmyndafræði. Ég er þá að benda á framferði sem fellur undir þessa hugmyndafræði en ekki að stimpla viðkomandi að öðru leitin en því sem viðkemur þessu tiltekna framferði.

Það er þekkt í sögunni að valdhafar hafa notfært sér öngþveiti til þess að koma í gegn breytingum sem þeim hefur ekki tekist að koma í gegn við jafnvægisaðstæður.

Helsta andúð mín gegn umsókn NÚNA byggir á þeirri staðreynd að ég tel að valdhafar séu að nýta sér neyð þjóðarinnar til þess að kýla þessu í gegn. Þetta eru svik við þjóðina.

Ég hef ekki heyrt nein rök fyrir því hvers vegna mikilvægt er að sækja um aðild NÚNA.

Sé ekki nein önnur rök en að sérhagsmunaklíka sé að misbeita fjölmiðlum og valdhöfum sem hafa verið veikir fyrir gjafmildi þeirra.

Voðalega eru menn taugaveiklaðir eitthvað. Þetta voru mjög málefnalegar
og skemmtilegar umræður um áhrif ESB á írskt þjóðfélag. Kannski hefur þeim Írum sem lásu þótt það nokkuð djörf tillaga hjá Agli að henda hinni
kaþólsku írsku kirkju út í hafsauga, en hún skapaði örugglega skemmtilega
umræðu þar í landi. Hvað trú eiga íslenzkir bloggarar að ráðleggja Írum að taka upp í stað kaþólsku. Mér dettur í hug að stinga upp á við þá að taka upp trúnna á hina miklu foreldra í Brussell. Írar trúi á Evrópusambandið í stað allmáttugs guðs einhvers staðar upp í lofti.

Annars er hefur verið níðst á börnum víðar en á Írlandi.
T.d. á upptökuheimilum ríkis og sveitarfélaga í Svíþjóð, þar sem jafnaðarmenn réðu þá ríkjum. Ekki hafa þó jafnaðarmenn verið rekir út í hafs-
auga, enda ekki á stefnuskrá þeirra eða neinna annarra samtaka að níðast
á börnum.

Egill getur ekki kvartað yfir umræðunum. Þarna fékk hann skemmtilegustu bloggara landsins, þá Gísla Gunnarsson og Jón Val Jensson til að taka þátt.

Ég held að umsókn um aðild Íslands að ESB verði aldrei send nema að
undangenginni þjóðaratkvæðagreiðslu. Aðildarsinnar noti lög um þjóðar-
atkvæðagreiðslur og móti umsóknina. Þeir hafi jafnvel tillögu um hverjir
skipi samninganefndina.Síðan verði snarpar og upplýsandi umræður um
málið eins og Íslendingum er tamt. Svo er bara kosið og farið eftir úrslitunum.

Er í alvöru verið að tala um að fara skríðandi þarna inn??

Hver treystir Brusslebákninu fyrir málefnum okkar.

Er það ekki þannig að Endurskoðendur Evrópusambandsins hafa sett stór spuningamerki við reikninga þess?

OG HVAÐ Á AÐ GERA Í ÞESSI 3-5 ÁR SEM ÞETTA FERLI Á AÐ TAKA!!!????

Í guðana bænum vakniði og bjargið því sem bjargað verður núna, ekki eftir 5 ár, þá verður það of seint.

Hjálp, ég gefst upp!

Á enda dagsins þá treystum við betur Þjóðverjum fyrir peningastefnu íslands ekki satt!

Ef einhver ósamála þá viðkomandi flytja til Færeyjar or ráða Davíð Oddsson sem seðlabankastjóra og restina af fyrri stjórn.

Það gekk nefnilega svo rosavel seinnast.

Kær Kveðja frá

Ameríku

Það eru ekki getgátur eða gróusögur að framleiðsla á evrusvæðinu dróst saman um 9.6% á fyrsta ársfjórðungi.

Af hverju að eyða mannauði og tíma í umsókn að svæði á leið inn í kreppu?
Má það ekki bíða í 4-5 ár?

Við erum á leið út úr kreppu af því við eigum fiskimið og orku á bak við okkar „ónýtu“ krónu. Það er ekkert mótsvarandi á bak við evruna.

Danskir sérfræðingar spekulera í hruni hennar og danir vilja ekki taka hana upp. Það þarf að gera úttekt á reynslunni af evrunni og sænsku krónunni sagði forsætisráðherra svía þegar borið var undir hann hvort hann hyggðist bregðast við því að helmingur svía vildi taka upp evru.

Þeir sem hugleiða málin og fylgjast með eru ekki svo svakalega áhugasamir fyrir evru í dag.

Þetta voru mínar getgátur og gróusögur í kvöld.

Íslendingar stæra sig af því að vera menntuð og vel lesin þjóð.

Staðreyndir um íslendinga:

!. Almenningur er ekki læs á fjármál almennt og/eða viðskiptaumræðu og er algjörlega háður „sérfræðingum“ þegar kemur að hverju honum er fyrir bestu. Það ber glöggt á þessu núna.

2. Þroskuð og upplýsandi umræða getur ekki átt sér stað (ESB umræðan) sökum sérhagsmunatengsla og fáfræði almennings. Umræðan kemst hreinlega ekki að og hér ríkir ringulreið og almenn fáfræði (ignorance) um stöðu mála, bæði fyrir kreppu og ekki síður nú.

3. Almenningur býr við lýðræðishalla af dýrari gerðinni og veit ekki af því (eða sættir sig við það) og það þrátt fyrir að hér sé allt í hers manns höndum og hver höndin upp á móti annarri.

4. Stjórnmálaflokkar taka hagsmuni sína og flokkseiganda fram yfir hagsmuni almennings sem jafngildir spillingu af hæstu gráðu.

Er þetta dæmi um þjóð sem er barmafull af vel menntuðu og upplýstu fólki?

Á Íslandi býr fólk sem er almennt viti sínu fjær af græðgi og fáfræði.

Við eigum þetta allt skilið (ástandið) því við höfum unnið markvisst fyrir því síðustu tæpu tvo áratugi með andvaraleysi okkar og brengluðu gildismati.

Skítakarma

Mér finnst að við eigum að róa okkur niður og bíða eftir hvað kemur upp úr drekasvæðinu.
„En við þurfum lausnir NÚNA!“ segja ESB menn. En því miður munu þeir ekki greiða niður skuldir okkar, það er alveg dagsljóst.
Bíðum í 3 til 4 ár og sjáum hvort Røkke og félagar hafa rétt fyrir sér um að það er vinnanleg olía eða gas í landgrunninu okkar. Verslum með það í $ og látum sjóðin lyfta undir krónuna… þá fyrst getum við athugað hvort við viljum skipta um gjaldmiðil. Því Íslendingum langar ekkert í ESB, okkur langar bara í nýjan gjaldmiðil.

Egill, ég er hissa á þér.

Þú dregur rétta ályktun nr. 2, en ég er mjög undrandi á ályktun nr. 1 sem er röng og stórhættuleg. Ekki hefði ég búist við svona niðustöðu frá þér.

Hversu óbærileg heldur þú að umræðan geti orðið þegar nær dregur og t.d. á að fara að greiða athvæði um sjálfa inngönguna? Eigum við e.t.v. að sleppa atkvæðagreiðslu þá líka?

Þú hljópst á þig núna.

Það eru alltaf einhverjir á báða bóga sem eru með skítkast. En við verðum að klára umræðuna til að komast nær niðurstöðu í þessu máli sem öðrum og einmitt sérstaklega í svona hitamáli.

Um það snýst lýðræðið.

Ég fyrirlít ESB og þetta gangverk sem er í kringum það og sé fyrir mér ljósabekkjabrúnan Árna Pál eins og krakka í nammibúð þegar að því kemur að við göngum þar inn. Það held ég að margir geti fengið raðfullnægingu af öllum nefndunum sem þeir geta sest í. Á hinn bóginn sé ég að með þessa vitleysinga sem stjórna landinu þá er þetta sennilega eina færa leiðin sem gefur mér tækfæri í að koma mér burt frá þessu skeri.

Og er Egill ekki í skotgröf í þessu máli?

Ég held að Egill hafi miklar ranghugmyndir um sjálfan sig.

Ummæli félagsmálaráðherra um gjaldeyrisbraskið eru akkúrat þannig að það er brýn nauðsyn á því að það fari fram þjóðaratkvæðagreiðsla um aðildarviðræður. Ráðherra sem fullyrðir svona vitleysu er ekki treystandi til að leiða viðræður við ESB um aðild, svo mikið er víst.

Landi:

Þetta eru ummæli Árna Páls í fréttablaðinu: „Það er dapurlegt þegar ábatasamasti atvinnuvegur í landinu í dag er ólöglegt svartamarkaðsbrask með gjaldeyri. Til dæmis farseðlakaup, að kaupa miða aðra leið úr landi, fara niður í banka og fá gjaldeyri fyrir fimm hundruð þúsund og selja hann svo aftur á svörtum,“ segir Árni og spyr hvort þetta sé framtíðin sem ESB-andstæðingar vilji búa íslenskum almenningi og komandi kynslóðum.

Þessi ummæli eru dæmigerð. Hann gefur í skyn með spurningu sinni að af því menn vilja ekki í ESB þá vilji menn hafa hér allt í lamasessi áfram.

Ég sem andstæðingur ESB aðildar, (en alls ekki andstæðingur ESB), ætla að svara fyrir mig og segja: Nei ég vil ekki að framtíðin sé svona. Ég vil að við vinnum okkur upp úr vandanum á skynsamlegan máta. Áætlanir AGS og ríkisstjórnarinnar fullyrða að það sé hægt og allt verði komið á skrið eftir 2 ár. Aðild að ESB er ekki inni í þeim áætlunum AGS (svo vitað sé) þótt annar ríkisstjórnarflokkanna tali bara um ESB. Óbærileg skuldastaða margra heimila er eitthvað sem þarf að taka á líka.

Egill. Þú gleymdir annarri ágætri grein eftir Árna Snævarr:

(http://arni.eyjan.is/2009/03/eldrauur-raur-en-tpast-grnn.html)

Þar segir m.a.: „Meira að segja hin unga og ferska Katrín Jakobsdóttir rekur pólitískar ættir sínar til upphafs Kommúnistaflokks Íslands og raunar enn lengra…“

og

„(Grænu áherslur VG) voru ekki nema fíkjublað til að fela að gamla Alþýðubandalagið hélt bara áfram? Lýðræðisjafnaðarmenn flokksins gengu til liðs við Samfylkinguna en harðsvíraðasti hópurinn hélt áfram undir andlegri leiðsögn arftaka Einars Olgeirssonar…“

Þetta er skemmtilegt en er það málefnalegt? Eru það bara við hin sem kúldrumst í skotgröfunum?

Afhverju á að halda atkvæðagreiðslu um að fara í saminingarviðræður?
Auðvitað á að kjósa um hvort við eigum að ganga í ESB, en að kjósa um hvort samningarviðræður verða haldnar er firra og mundi eingöngu leiða til þess að órökstuddur hræðsluáróður ynni stórsigur – bæði með og á móti.
Óttaslegin þjóð getur aldrei varið/valið lýðræði.

Talandi um hræðsluáróður, þá var Árni Páll, ráðherra, með þvílíkt innlegg á forsíðu fréttablaðsins í morgun. Innihaldið var svo hrakið fullkomlega af fagmanni undir lok fréttarinnar.

Undir stjórn þessa manns vilja sumir fara í aðildarviðræður. Við þurfum aðeins að líta á það, hverjir myndu leiða slíkar viðræður, og hversu vel er hægt að treysta því sem þeir koma til með að segja.

Dæmið af forsíðu Fréttablaðsins gefur ekki góð fyrirheit.

Ég tek undir með V — „Eigum við að ræða aðild að NAFTA með sömu rökum, eða að sameinast t.d Noregi?“ Það er fullt af rökum gegn ESB sem liggja ljós fyrir, án þess að fara í samningaviðræður.
Annars væri gaman ef einhver vildi svara þessu… eigum við að fara í viðræður við NAFTA og Noreg? Tölum um það í smástund.

T.d. Noreg: Við fengjum nýjan gjaldmiðil… hefðum hlutfallslega fleiri þingmenn á norska þinginu heldur en í ESB… fengjum „norrænt velferðarsamfélag“ á einu bretti… olíusjóð (sem við getum svo lagt í sjálf eftir nokkur ár)… styrki ýmiskonar… lög á færibandi… Við þyrftum ekki að deila um hver eigi Snorra lengur.

Ég sé nú ekki ástæðu til að hafa tvöfalda þjóðaratkvæðagreiðslu, hitt er annað mál að mér þykir eðlilegt að teningunum verði kastað um málið í þinginu.

Samfylkingarmenn ætluðu að svínbeygja Vinstri Græna undir sinn vilja í málinu í stjórnarmyndunarviðræðum og hefði það verið ólýðræðislegt ef að það hefði gengið eftir.

Það lýsir lýðræðisótta að reyna að koma í veg fyrir að málið gangist undir atkvæðagreiðslu í þinginu en það er eðlileg málsmeðferð eins og sakir standa.

Það virðist vera að sambandssinnar álíti sem svo að þeir sem eru á móti aðild, séu almennt illa að sér í ESB málum. Ég myndi ekki segja það, þegar að Evrópusinnar aftur á móti hundsa margýtrekuð ummæli Olli Rehn og fl. og láta sem raunveruleikinn sé annar, þá er ekki skrýtið að slíku sé svarað.

Nýjasta útspilið varðar samninga frá reglu ERM2 um skuldir Ríkissjóðs undir 60% af vergri Landsframleiðslu. Þau lönd sem undanþáguna hafa fengið og hafa ekki verið í kringum 60% markið eiga það sameiginlegt að hafa náð skuldastýringamarkmiðum ECB með sölu ríkiseigna, einkavæðingu sinna velferðarkerfa.

Er það „skotgrafahernaður“ að einfaldlega benda á þessa staðreynd upp úr gögnum IMF, World Bank ect.?

Ert þú ánægður með röksemdafærslu Samfylkingarfólks fyrir lausn frá verðtryggingu, lægra vaxtastigi, umbótum á öllum sviðum við inngöngu í sambandið Egill? Ekkert af þessu gerist að sjálfu sér við inngöngu í sambandið, Íslensk stjórnvöld eru eftir sem áður ábyrg fyrir því að framkvæma þessar umbætur, fella niður verðtrygginu sem dæmi.

Mér hefur ekki sýnst þú vera mjög sáttur við þau svör sem þér hafa verið rétt í Silfrinu í því efni. Hefur sú afstaða þín breyst?

bestu kveðjur

Tja, þetta með NAFTA, Noreg eða Kína eða what ever sem menn kunna að nefna og það hvort Ísland ætti að „sameinast“ þeim o.s.frv. – það er einn verulegur hængur þar á. Verulegur hængur. Ísland á einfaldlega ekki rétt á að „sameinast“ þeim ! Þessvegna er allt tal þar að lútandi hreilega útí himinbláinn og lengst inní skógi hjá Hróa.

Sko, Ísland á rétt á að gerast aðili að ESB og vinna þar með frænd og vinaþjóðum sínum. Eiga samstarf og samvinnu með fullvalda ríkjum að sameiginlegum hagsmunum.

Fyrir nokkrum áratugum komust evrópu ríki að því að skynsamlegt væri að eiga samstarf og samvinnu um sameiginlega hagsmuni ríkjanna. Öll lönd, nánast, evrópu hafa gerst aðilar að samstarfinu og aukið þar með fullveldi sitt.

Það sem er verið að tala um núna er að Ísland, sem uppfyllir öll aðildarskilyrðin og er faktískt þegar með annan fótinn inní ESB, gerist fullgildur aðili og taki þátt í sammarbædinu. Allt og sumt. Öll voðalegheitin.

Frænd- og vinaþjóðir ? Ég bara trúi því ekki að nokkuð maður geti sagt svona. Síðan hvenær hafa Bretar verið vinaþjóð Íslands. Við höfum nánnast barist við þá með vopnum. Þetta eru þjóðir sem stóðu saman um að kúga okkur. Skilyrði um samninga við IMF fyrir lánum. IMF var beitt af Bretum í Icesave málinu þar sem við tökum á okkur gríðarlegar skuldbindingar á mjög hæpnum lagalegum forsendum. Eru þetta vinir okkar, ég bara spyr?

Hvenær hættum við að skilgreina tiltekna þjóð sem vinaþjóð?

p.s. Egill,

Þér gæti þótt þessi færsla athyglisverð;

http://gunnarwaage.blog.is/blog/gunnarwaage/entry/876310/

Í eftirfarandi fréttayfirlýsingu segir orðrétt;

http://www.imf.org/external/am/1999/speeches/pr12gre.pdf

„111.8% of GDP in 1993 to 106.1% of GDP in 1998 and 105.1% by the end of this year. Privatization revenues contributed substantially to debt reduction.“

Sem sagt frá árinu 1993 til 1998 þá náðu Grikkir að lækka skuldir ríkissjóðs um 5.7%. Stærsta ástæðan fyrir þessum árangri Grikkja voru tekjur af einkavæðingu ríkisfyrirtækja.

Athugasemd mín kemur umræðuefninu ekki við en ég ætlasamt að skjóta þessu hér inn.

Tek undir með Váli varðandi ljósabekkjabrúnan Árna Pál.
Held að ef þingmenn vilji láta taka sig alvarlega þurfi þeir að láta ljósabekki vera.
Munum eftir Jóni Magnússyni, dottin út, Jónínu Bjartmars, dottin út, og nú er Árni Páll dottin í sömu brúnku sýkina. Menn með svona hégómagirnd eiga ekki erindi þing. Þetta er ömurlegt

Ómar: Hvað þýðir þessi setning hjá þér „Sko, Ísland á rétt á að gerast aðili að ESB…“ Ég vil meina að hún sé merkingarlaus, og því ekki innlegg í umræðuna. Þetta er enginn „réttur“, þetta er samningsatriði væntanlega.

Varðandi Noreg: Auðvitað eigum við engan „rétt“ á að ganga inní Noreg ( fremur en ESB), en eigum við ekki að láta „reyna á það“, eins og ESB-sinnar vilja varðandi ESB?

Þú talar um að við eigum að vinna með „frændum okkar“…. erum við ekki talin skyldust Norðmönnum… svo frændsemisrökin (svo veik sem þau eru nú) ættu ekki síður við þar.

Loks segir þú að ESB löndin hafi „aukið fullveldi sitt“… með því að bindast þessum samtökum… hvernig má það vera?

Svo segir þú að „ísland uppfylli nánast öll aðildarskilyrði“… hvernig getur þú fengið það út…. við fullnægjum, þvert á móti, varla nokkru viðmiði, eins og stendur.

Ragnar, öll evrópa er „frænd og vinaþjóð okkar“ Menningarlega, sögulega, hugarfarslega eða bara what ever lega. Við erum evrópubúar. Ich bin an evrópubúi og þú líka. Allir íslendingar eru evrópubúar.

Nú, varðandi rétt íslendinga á aðild – þá fer það ekki á milli mála því skrifað stendur:

„Any European country which respects the principles of liberty, democracy, respect for human rights and fundamental freedoms, and the rule of law may apply to become a member of the Union. The Treaty on European Union sets out the conditions (article 6, article 49).“
http://ec.europa.eu/enlargement/the-policy/conditions-for-enlargement/index_en.htm

Eða er Ísland kannski ekki í Evrópu og uppfyllir ofannefnd skilyrði ? Tja, það varður kannski það næsta hjá andsinnum að ísland sé alls ekki í Evrópu heldur bara Asíu eða eitthvað ! Kemur manni svo sem ekkert á óvart lengur þessu viðvíkjandi.

Að „eiga rétt á að gerast aðili að ESB“, eins og þú orðaðir það, er auðvitað ekki það sama og að eiga „rétt á að sækja um“ aðild, eins og það er orðað í klausunni um inngönguskilyðrin sem þú vinar í.

En réttur á að sækja um aðild að ESB getur varla útilokað rétt á að sækja um í NAFTA eða að gerast aðili að Noregi, ef því er að skipta. Það hefur bara enginn gert neitt í því.

Svo eftir sem áður, þá breytir það sem þú segir engu um það hvort við eigum að skoða fleiri kosti en ESB.

Hátoganir.

Rétt á að sækja um og gerast aðili. Rétt á að gerast aðili. Kristaltært og skýrt. llt dokkjúmenterað í bak og fyrir.

Sumir andsinnar eru bara svo illa að sér og óupplýstir að þeir vita þetta ekki.

Eða hvar eru reglurnar um aðildarskilyrðin að Noregi sem andsinnar geta litið til í ákafa sínum í að afsala sér fullveldinu og koma íslandi undir yfirráð Noregs ?

Þú gerist ekkert aðili að einhverjum Noregi nema að leggja niður ísland þannig séð. Afsala fullveldinu etc. Bara rugl. Ótrúlegt rugl sem andsinnum dettur í hug að bera á borð – og ætlast til að þeir séu teknir alvarlega !

Þú getur ekki afskifað A (NAFTA; Noreg; óbreytt óstand) jafnvel þótt þú ættir „rétt“ á B (ESB).

Það eru (hvort sem þér líkar betur eð verr við þá kosti) fleiri möguleikar í stöðunni en ESB… jafnvel þótt við eigum „rétt á“ að sækja um aðild í ESB.

Að eiga rétt á að sækja um ESB eru engin rök með því að gera það. Við eigum rétt á svo mörgu, án þess að gera það.

Ég á rétt á að sækja um starf seðlabankasjóra, en geri það samt ekki. (og þó, ég fullnægji reyndar ekki skilyrðum um menntun… en þú skilur hvað ég á við).

Ég get ekki stillt mig um að skoða þessi ummæli:

Flestir Íslendingar eru ekki í neinni fylkingu hvað varðar ESB aðild. Þetta fólk má þola að það verður æpt og orgað á það af handhöfum stórasannleiks í málinu – við ættum að virða rétt þess til að umræðan sé þolanlega siðmenntuð.

Hefur verið gerð einhver könnun sem staðfestir hvor „flestir Íslendingar“ dragi sig í fylkingar eða ekki varðandi ESB? Stenst þessi fullyrðing?

Hvað er fylking í þessu samhengi. Hvernig eru þessar fylkingar (sem flestir Íslendingar eru ekki í) skilgreindar?

Hverjir eru handhafar stóra sannleikans og við hvaða tækifæri æpa þeir og orga á „þetta fólk“. Er „þetta fólk“ annað fólk en þeir sem æpa og orga eða eru þeir sem æpa og orga í þeim fylkingum sem ekki eru skilgreindar?

Hvað er siðmennduð umræða? Kemur hún úr tiltekinni fylkingu og hvernig er sú fylking skilgreind?

Er hér um að ræða aðgreinda hópa þeirra sem þola, þeirra sem æpa og orga og svo þeirra sem halda uppi siðmenntaðri umræðu.

Að lokum má svo spyrja hver hefur skilgreiningarvaldið og ákveður hvað er siðmenntuð umræða og hvað eru æp og org.

Egill. Það er ekki og ætti ekki að vera til neitt sem heitir „óbærileg umræða“.
Suma hluti verður að ræða þrátt fyrir að það sé óþægilegt.

Quod erat demonstrandum

http://www.afunnystuff.com/forumpics/arguing.jpg