Björn Bjarnason hefur skrifað, oftar en einu sinni að mig minnir, að umræðu um málefni ljúki sjálfkrafa þegar annar aðilinn fer að líkja hinum við Hitler eða nasista.
Skyldi þetta líka eiga við Styrmi Gunnarsson þegar hann líkir hugsanlegum aðildarviðræðum Íslands við Evrópusambandið við samningana í München 1938?
Þar var samið við einræðisherra sem þegar hafði látið myrða fjölda manns, opna fangabúðir, brenna bækur, afnema borgaraleg réttindi, ofsótt gyðinga; hann notaði samningana til að leggja undir sig nágrannaríki með hervaldi, hótaði stríði ef ekki yrði látið að kröfum hans – og er þekktur sem blóði drifnasti níðingur mannkynssögunar.
Er hægt að ræða málin á þessum nótum? Er það nokkuð annað en lágkúra?
Hvað er það í Evrópusambandinu sem minnir á nasista?