Færslur fyrir desember, 2008
Gleðilegt ár
Ég óska lesendum Eyjunnar gleðilegs árs og friðar, með þökk fyrir liðið ár. Föstum lesendum, þeim sem líta hér við endrum og eins og sérstaklega þeim sem skilja eftir athugasemdir á vefnum – sem yfirleitt eru ágætar og oft bæði upplýsandi og málefnalegar.
Myndin er tekin í Brighton í haust. Ef pundið heldur áfram að falla getum við verið bjartsýn og séð fram á sumarfrí í svona skemmtilegum breskum strandbæjum.
Svo læt ég fylgja með dásamlegt progg sem ég var að hlusta á í morgun. Síðari hlutinn af Close to the Edge. Horfið frá sirka 5.30.
Þvæla – 5 mínútur undir jólatré á Austurvelli
Á Vísi.is stendur einhver ótrúleg þvæla um spjallþáttstjórnanda sem eigi að hafa staðið álengdar í mótmælunum við Hótel Borg og látið hlakka í sér.
Þetta er komið frá Sigmundi Erni, stjórnanda þáttarins.
Ég hringdi í Sigmund þegar ég frétti af þessu og hann kannaðist ekki við að hafa sagt þetta við Vísi.
Hann sendi mér SMS núna áðan og sagði að þetta væri misskilningur.
En það er sjálfsagt að segja frá.
Ég á heima í Skólastræti. Það er í sirka 30 metra fjarlægð frá Hótel Borg.
Ég ætlaði ekki að horfa á Kryddsíldina. Konan mín kveikti á þættinum þegar nokkuð var á hann liðið. Sagði mér að eitthvað uppnám væri í gangi.
Ég og sonur minn áttum eftir að fara út að kaupa flugelda.
Gengum yfir Austurvöll eins og endranær – á leið okkar að ná í bílinn sem var í stæði niðri í bæ.
Mótmælunum var lokið, en einhver hópur var þarna ennþá að þvælast.
Mikið af lögreglumönnum, meðal annars víkingasveitarmenn á ómerktum bílum sá ég.
Ég hitti þarna nokkuð af fólki sem ég þekki.
Þar á meðal Kristján Má Unnarsson, fréttamann af Stöð 2.
Hann stóð og hristi hausinn yfir þessu.
Ég sagði við hann að erfitt væri annað en að skilja reiði fólks út í ríkisstjórn sem virtist ekki ætla að taka ábyrgð á neinu.
Að vissu leyti væru mótmælin skiljanleg.
Svo kvöddumst við.
Nú er ég eiginlega að barna söguna fyrir þeim á Vísi.is.
En ég held ekki að við Kári höfum staldrað meira en 5 mínútur við á Austurvelli, stóðum þá undir jólatrénu og spjölluðum við Pál Baldvin, Kötu, Kára son þeirra og Illuga Jökulsson.
Eftir að mótmælunum lauk.
Við fórum svo og keyptum flugelda – bæði hjá KR og hjálparsveitunum.
— — —
Bæti svo við varðandi færslu hér að neðan sem einhverjir virðast túlka sem fögnuð yfir ofbeldi.
Hún var skrifuð ÁÐUR en útsending Kryddsíldarinnar var rofin – meðan maður vissi ekki annað en að fyrir utan væru mótmælendur með háreysti.
Og þarna var ekki annað látið í ljós en að þetta hefði oftast verið heldur leiðinlegur þáttur.
Líka meðan ég stjórnaði honum. Hann var ekkert skárri þá.
Það hefur þótt rosa viðburður í þessum þætti ef einhver fær sér aðeins of mikið að drekka og talar pínu óheflað.
En að kannski gæti þetta orðið svolítið sögulegt í þetta skipti.
Svo er ég ekkert alveg viss um að þetta hafi verið sniðug umgjörð fyrir þjóðarleiðtogana þetta árið, í veislusal innan um fínerí.
Fjör í Kryddsíldinni
Loks gerðist eitthvað í Kryddsíldinni. Nú verður hún söguleg.
Ég reyndi að stýra þessum þætti tvö ár í röð.
Það er eitt leiðinlegasta verkefni sem ég hef tekið að mér í fjölmiðlum.
Þátturinn hefur yfirleitt verið svo tíðindalítill að menn eru enn að rifja upp þegar Davíð og Össur fengu sér aðeins of mikið neðan í því og hrópuðu ókvæðisorð hvor að öðrum.
En nú er semsagt nóg að frétta af þessum vettvangi.
Rofin fortíðartengsl
Fyrir nokkrum dögum setti ég inn færslu um Kaupþing, umtalaða tilfærslu fjármuna þaðan og skilanefndir.
Þar nefndi ég tvo starfsmenn út efstu lögum bankans, Bjarka Diego, framkvæmdastjóra útlána Kaupþings, og Guðný Arna Sveinsdóttir, fjármálastjóri bankans.
Ég furðaði mig á veru þeirra í skilanefnd Kaupþings.
Í athugasemdakerfinu hérna mátti sjá einhverjir hneyksluðust yfir þessu; létu eins og hér væri um einhverjar óstaðfestar sögusagnir að ræða.
Nú er búið að vísa Bjarka og Guðnýju úr skilanefnd bankans.
Og gott betur en það, þeim hefur verið sagt upp hjá Kaupþingi.
Morgunblaðið segir að ástæðan fyrir því sé sú að þau hafi verið of handgengin fyrri stjórnendum bankans.
Nákvæmlega eins og hefur komið fram hér á vefnum.
Babb í bátinn hjá Glitni og Milestone
Samkvæmt frétt í Morgunblaðinu í dag virðast menn vera að heykjast á Milestone-gjörningnum sem áður hefur verið fjallað um hér á síðunni.
Segir í blaðinu að þetta sé vegna andstöðu viðskiptaráðherra og fjármálaráðherra.
Í raun snýst þetta um að afhenda fyrrverandi eigendum stórs eignarhaldsfélags aftur eigur sínar hægt og bítandi – þótt félagið sé svo skuldsett að þeir eigi nákvæmlega ekkert í því lengur.
Bent hefur verið á að þetta gæti orðið að fyrirmynd fyrir svipaða gjörninga gagnvart öðrum félögum sem eins er ástatt fyrir. Mogginn segir:
„Gagnrýnendur þeirrar leiðar sem verið er að hrinda í framkvæmd, og ráðherrarnir eru andvígir samkvæmt heimildum Morgunblaðsins, benda á að það sé ekki viðunandi að ríkisbankinn Glitnir geri núverandi eigendum félagsins kleift að halda áfram um stjórnartaumanna – hvað þá að þeir eigi möguleika á að endurheimta hluta fyrra eignarhalds síns í félaginu við vissar aðstæður. Á sama tíma þurfi ríkisbankinn Glitnir að afskrifa háar fjárhæðir.
Ennfremur er óttast að með þessari leið sé komin einhvers konar frumgerð að áætlun fyrir önnur illa stödd fjárfestingarfélög sem eigi enn eftir að leysa sín mál gagnvart stærstu lánardrottnum sínum, bönkum í eigu íslenska ríkisins.
Samkvæmt endurskipulagningunni munu lánveitendur breyta 53 prósentum af kröfum sínum aftur í lán en 47 prósent þeirra breytast í rétt til hlutabréfakaupa. Því mun 61 milljarður króna af þeim skuldum sem eru undir breytast í ný lán en 54 milljarðar króna verða tæknilega afskrifaðar. Kröfuhafarnir geta fengið þá upphæð til baka ef vel gengur.
Miðað við verðmat á eignum Milestone eiga núverandi eigendur, bræðurnir Karl og Steingrímur Wernerssynir, ekki neitt í félaginu.“
Og þá spyr maður:
Hvað með kvótann og þau fyrirtæki í sjávarútvegi sem hafa skuldsett sig þannig að hann er í raun kominn í hendur bankanna (almennings).
Fá þau svona fyrirgreiðslu?
Endurnýjun er nauðsynleg
Framboð Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar til formennsku í Framsóknarflokknum er áhugavert.
Því hann er að sönnu öðruvísi frambjóðandi.
Var ekki einu sinni í flokknum þangað til fyrir stuttu.
Hann er vel menntaður maður, hefur vakið athygli fyrir þátttöku í umræðum um skipulagsmál og efnahagsmál.
Það verður athyglisvert að sjá hvernig honum reiðir af.
Ég held að ríði á miklu fyrir hann að fara ekki að tala eins og pólitíkus – hann á að halda sig við að greina vandann og reyna að finna lausnir, og þá er allt í lagi að glitti í fræðimanninn.
Og hann má alls ekki fara að verja Framsóknarflokkinn og gjörðir Halldórs Ásgrímssonar, Valgerðar Sverrisdóttur og Finns Ingólfssonar.
Enda ber Sigmundur enga ábyrgð á því.
Nú þekki ég ekki Framsóknarflokkinn og veit ekkert hvernig Sigmundi reiðir af, hvort til dæmis í flokknum eru flokkseigendafélög sem geta stjórnað formannsskjöri.
Sjálfur hefur hann sagt að hann njóti stuðnings fólks úr grasrót Framsóknarflokksins. Við gerum okkur ekki alltaf grein fyrir því hér á mölinni að sums staðar úti á landi hefur Framsóknarflokkurinn verið fjöldahreyfing.
En eins og ég segi – þetta er prófsteinn.
Það er nefnilega stór spurning hvernig bráðnauðsynleg og algjörlega tímabær endurnýjun í pólitíkinni hérna á að fara fram. Geta almennir borgarar – sem ekkert hafa tekið þátt í pólitík – farið inn í gömlu flokkana, komist til áhrifa og jafnvel velt úr sessi einhverjum af góðærisþingmönnunum.
Ég er ekki viss um að svona fólki verði tekið fagnandi, a.m.k. ekki af flokkseigendafélögunum og örugglega ekki af þingmönnunum sem eru á fleti fyrir.
Annar möguleiki er að stofna nýja flokka.
Stjórmálaflokkarnir sem fyrir eru hafa sett upp kerfi sem gera þetta mjög erfitt. Þeir greiða sjálfum sér háar fjárhæðir – fyrir utan að eiga sterka og stundum ósýnilega styrktaraðila úti í bæ.
Ný framboð geta líka verið hættuspil. Þau eiga það til að leysast fljótt upp í úlfúð og deilur, þau endast ekki lengi; það getur líka farið eins og á Ítalíu þar sem stjórnmálakerfinu var bylt, gömlu flokkarnir hurfu og með þeim hinir gerspilltu Andreotti og Craxi.
En það sem kom í staðinn var Berlusconi og Norðurbandalagið.
Við getum samt ekki látið þetta hræða okkur. Það er nauðsyn að nýtt fólk gefi sig að pólitíkinni, fólk með nýjar hugmyndir, ný viðhorf – og alvöru réttlætiskennd.
Við höfum tækifæri til að byggja hér upp gott samfélag – en það er líka hætta á að við klúðrum þessu öllu aftur, allt fari í sama farið, og sömu aðilarnir haldi áfram að eiga allt.
Ég hef verið spurður hér á vefnum hvort ég sé hættur að fá stjórnmálamenn í Silfur Egils.
Nei, auðvitað ekki. Þetta er heldur ekki spurning um það.
Við lifum óvenjulega og að sumu leyti óvenju merkilega tíma.
Margt fólk vill tjá sig um þjóðfélagsmál, pólitík, viðskipti, uppbyggingu samfélagsins, sem kannski var ekki tilbúið til þess áður.
Það er sjálfsagt að láta þessar raddir heyrast.
Annars væri maður í raun að bregðast.
Góður sjónvarpsmaður rekinn
Sölvi Tryggvason hefur verið mjög vaxandi sjónvarpsmaður í Íslandi í dag. Hann hefur staðið sig vel nú á tíma hrunsins.
Nú skilst mér að honum hafi verið sagt upp störfum.
Sagan segir að yfirmönnum á Rauðsól (eða hvað fyrirtækið heitir núna) hafi mislíkað við Sölva.
Þættir sem hafa verið um helgar og ekki náð sér á stik verða fluttir í sýningartíma Íslands í dag.
Baugsspilið
Sami vinnur alltaf.
Mér hefur verið bent á að Penninn tilheyri ekki hringnum. Því er komið á framfæri.
Flugeldakaup
Kári og Egill lenda í hrakningum upp á fjöllum eða kannski í Heiðmörk.
En farsíminn kemur að góðum notum. Þeir hringja í björgunarsveitirnar.
– Góðan daginn. Við erum í nauðum staddir í óbyggðum.
– Já, er svarað, hvar keyptuð þið flugeldana á gamlárskvöld?
– Ja, hjá KR… við erum miklir KRingar.
– Viljið þið þá ekki biðja KR um að koma og bjarga ykkur?
– Við erum ekki vissir um að þeir sjái um svoleiðis.
– Þið hefðuð betur hugsað um það í tíma.
– Okkur fer að vera ansi kalt hérna.
– Ja, ég er ekki viss um að við eigum leið þarna framhjá í bráð.
Kaupþingsmál
Það sem vantar í fréttir hér er eftirfylgni.
Að málum sé fylgt eftir.
Málunum skýtur upp, svo hverfa þau jafnharðan.
Kannski er þetta vegna þess að fjölmiðlarnir eru að reyna að segja alltof margar fréttir. Eins og sé alltaf verið að reyna að fylla plássið.
En ýmsir hafa verið að spyrja mig:
Hvað varð af þessu Kaupþingsmáli sem skaut upp kollinum í fréttum fyrir mörgum vikum og aftur í fyrradag?
Um hvað fjallar málið?
Af hverju er ekki hægt að skýra það út?
Kiljan og Silfur Egils
Nýlegar færslur
Leturstærðir
Leit
Aðrir miðlar
- Vefmiðlar
- Vefsjónvarp
- Vefútvarp
- Vefverslanir
- Eyjan
