Þínar fréttir, þín skoðun

Bréf um orkufyrirtæki, gamla martröð, starfsmenn hjá FME og nýtt framboð

Jón Ásgeir knýr dyra í Landsbankanum

Ég var á kaffi París kl. rúmlega 4 í dag. Þá sé ég Jón Ásgeir stökkva upp tröppurnar á Landsbankanum og banka á dyrnar. Það er opnað fyrir honum og stuttu síðar kemur hlaupandi Ásmundur Stefánsson og bankar líka. Einnig honum er hleypt inn og síðast sést í gegnum glugga að þeir fara upp hringstiga, hvor á eftir öðrum.
Því miður var ég ekki með myndavél, hefði gjarnan vilja eiga ljósmynd af Jásgeiri, bankandi upp á Landsbankann.
Óneitanlega datt mér í hug að hann væri að slá lán, kannski svona ca kannski 4 milljarða? Eða billjarða?

— — —

Á kannski að fá sagnfræðinga til að rannsaka málin?
Ef rannsóknarnefnd flugslysa væri kölluð á slysavettvang verður eiginlega
að gera því skóna að skammt um liðið væri frá slysi. Annars hefði nefndin
lítið sem ekkert að gera á staðinn. Allir sem leggja rannsóknarstörf fyrir
sig eru sammála um að lykilatriði í að upplýsa mál er að ekki sé of langt
um liðið. Þumalputtareglan er: Því fyrr – því betra. Líkurnar á að afhjúpa
sannleikann eru þannig spyrtar við klukkuna. Í því ljósi er verulega
athyglisvert að ríkisstjórnin sem tönnlast á að þau hafi það helsta
markmið að velta við steinum, gerir nákvæmlega ekki baun í bala til að
bera sig að verki. Klukkan tifar og óðum fennir í sporin. Eignir
útrásarorkanna hafa ekki verið frystar, bankaleynd hefur ekki verið
afhjúpuð, rannsóknarteymi hefur ekki verið sett á laggirnar eða nokkuð
annað sem gæti varpað ljósi á myrkraverkin. Merkilegt. Það læðist að manni
sá  ískyggilegi grunur að þetta sé ekki tilviljun. Alveg frá
óveðursnóttinni í október hafa auðmenn trúlega staðið í ströngu við að
koma fénu sínu í skjól. Og á meðan tikkar klukkan og ólíklegra verður með
degi hverjum að koma þjóðarhöndum yfir illa fenginn orkagróðann. Hafði
Geir Haarde kannski í huga að kalla til sagnfræðing í fyllingu tímans?
Einhvern tíma síðar á öldinni? Það er altént kristaltært að honum var
aldrei alvara með því að láta rannsaka eitt eða neitt – annars væri Geir
Haarde löngu búinn að því. Þó Davíð Oddssyni sé ekki treystandi fyrir
húshorn hefur honum líklega ratast satt á munn í þetta sinn.

— — —

Almenningur borgar

Viðtal Morgunvaktar Rásar 1 við Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur formann Samfylkingarinnar mánudaginn 24. Nóvember 2008.

Hún sagði fremst í viðtalinu: Hlutverk ríkisstjórnarinnar núna er að „sjá til þess að heimilin lendi ekki í vandræðum, þar liggur styrkur ríkisstjórnarinnar.“

Í lokin á viðtalinu þegar rætt var um verðtryggingu komu þessi fallegu orð til okkar :

„Almenningur borgar alltaf brúsann á endanum, ég meina, það segir sig eiginlega sjálft. Því miður, það er bara hinn harði veruleiki.“

Vei. Hjúkk.

— — —

Gjaldþrota orkufyrirtæki

Ég hef áður nefnt grun minn um að orkufyrirtækin séu u.þ.b. að verða
tæknilega gjaldþrota.

Því miður lítur út fyrir að þetta sé svo:
http://t24.is/?gluggi=grein&tegund=frett&id=4433
http://www.mbl.is/mm/frettir/innlent/2008/11/24/eigid_fe_landsnets_neikvaett/

En Landsvirkjun?
Heyrist fátt frá því opinbera fyrirtæki.
Eiginlega æpandi þögn.

— — —

Gömul martröð

Það rifjaðist upp fyrir mér um helgina, eitthvað sem ég var líklega búin
að bæla niður eins og gamla súrrealíska martröð, þegar
nýja svið Þjóðleikhússins var opnað fyrir nokkrum árum með rausnarlegu
framlagi Björgólfs Guðmundssonar. Búið var að
útbúa sérstakt hásæti fyrir Björgólf og leikarar Þjóðleikhússins dönsuðu
hringdans kringum hann og sungu Mammons-rímur.
Fór að leita á netinu og fann þetta blogg Ögmundar Jónassonar,
http://www.ogmundur.is/annad/nr/2225/ frá 12. júní 2005. Þetta hefur
því líklega verið í sjónvarpsfréttum kvöldið áður, eða skömmu áður. Þú
gætir kannski með aðgangi þínum að safni sjónvarpsins grafið þetta upp?
Mér hefur lengi (eða allt frá því Íslandsbankaskiltið blasti við í öllum
sínum regnbogans litum í leikmynd Latabæjar í Loftkastalanum fyrir ca. 10
árum síðan!)
blöskrað gagnrýnisleysið og fleðuskapurinn gagnvart  þeim sem hafa notað
lista- og menningarlífið sem vettvang til að slá sig til riddara og strá í
kringum
sig seðlum fyrir framan myndavélarnar, um leið og þeir sýna listamönnunum
aumingjagæsku.
Fyrir nú utan þann skaða að þessi þróun hefur, eins og margir óttuðust,
leitt til þess að ríkið hefur á sama tíma hallað sér aftur og ekki þótt
það þurfa að auka sín
framlög til lista og menningar. Ég vona bara að listalífið noti
niðurtúrinn til þess að skapa eitthvað nýtt og ferskt (og óháð). Þynnka
hefur reyndar alltaf verið ágætis
ástand til sköpunar.

— — —

Málfar og þroskastig

„Hvað gerðist fyrir Landsbankann, Glitni og Kaupþing?“

Þetta er ein af þeim stóru spurningum sem Fjármálaeftirlitið reynir að svara á heimasíðu sinni http://www.fme.is/?PageID=863. Ég veit að það lýsir ægilegum fordómum og málfarsfasisma og allt það – en er þetta samt ekki ákveðin vísbending um þroskastig þeirra sem áttu að passa okkur fyrir bönkunum? Ég ætla ekki að gefa neinar yfirlýsingar um greindarvísitöluna.

— — —

Félag skuldugra fasteignaeigenda

Ég er með eina pælingu, sem kannski þú gætir leitað svara við.

Nú arka auðjöfrarnir um bankana og nánast krefjast þess að fá niðurfelldar skuldir… og allt í krafti stærðarinnar.
Hóta því nánast að ef milljarðar séu ekki afskrifaðir, þá fari þeir bara á hausinn, og þá þarf bankinn að afskrifa enn meir.
Bankinn er settur í þá klemmu að velja á milli að afskrifa fleiri milljarða ef fyrirtækið fer á hausinn….. eða afskrifa „bara“ nokkra, og veita viðkomandi glæpamönnum meiri fyrirgreiðslu.

Ná standa íbúðareigendur frammi fyrir því að íbúðarverð lækkar, vextir hækka, verðbólga eykst….greiðslubyrðin hækkar fram úr hófi.
En það má alls ekki grípa til aðgerða okkur í hag.
Niðurfelling á verðtryggingu kemur ekki til greina, það kemur illa út fyrir lífeyrissjóðina og íbúðalánasjóð.
Ég fengi aldrei niðurfellingu skulda, því ég skulda ekki nógu mikið….. bankinn getur alveg tekið á sig mínar 20 milljónir, tekið íbúðina af mér….. og leigt mér hana síðan aftur.

En……..
Nú spyr ég……

Gæti ég  ekki stofnað „félag skuldugra fasteignaeigenda“, og allir þeir sem ganga í það félag eru tilbúnir að hætta að greiða af lánum sínum ?
Öllum er gert ljóst hvaða afleiðingar það hefur fyrir viðkomandi einstakling.
Þessum undirskriftum væri safnað saman, og einn aðili heldur þeim til haga.
Væri þá hægt að fara í bankann og heimta niðurfellingar í krafti stærðarinnar ?
Ég færi þá í bankann sem talsmaður
Gefum okkur smá dæmi…..
Gefum okkur að einstaklingar sem skulda að lágmarki 20 milljónir safnist saman:
100  einstaklingar = 2 milljarðar
1000 einstaklingar = 20 milljarðar
2000 einstaklingar = 40 milljarðar
5000 …………….. reiknaðu nú..

Væri ekki hægt að gera eitthvað með þessa stærð ?

— — —

Nýtt kvennaframboð?

Ég man ekki hvar ég sá þetta á netinu í dag, en er rétt að nýtt kvennaframboð sé hugsanlega í uppsiglingu? Veist þú e-ð um það? Ef rétt reynist þá gæti það verið mjög spennandi valkostur og kannski akkúrat það sem vantar í dag til að leysa málin. Það eru margar frábærar konur sem hafa komið fram á sjónarsviðið undanfarna daga og vikur og ef myndast þverpólitísk breiðfylking þeirra fyrir kosningar í vor þá gætum við hugsanlega verið að horfa fram á bjartari tíma. Svo væri spennandi að sjá hvernig fyrrverandi Kvennalistakonur brygðust við, eins og t.d. ISG;-)

Hvorki getum né viljum fara heim

Takk fyrir að birta bréfin, það er gott að sjá eitthvað annað en bara skoðanir atvinnuspekúlanta. Það er kannski að bera í bakkafullan lækinn en mig langar að koma með sjónarhorn námsmanns erlendis á ástandið. Ég er í námi í Evrópusambandinu og vegna þess þurfti ég að borga gjöld sem „overseas“ nemi, sem sagt 10.000 evrur á ári fyrstu tvö árin. Ef við hefðum gengið í Sambandið hefðu lánin verið 4000 evrur og það munar um minna. LÍN var svo almennilegur að lána mér fyrir því, sem og fyrir rúmlega 1000 evrum á mánuði til að borga húsaleigu og fleira. Ég fæ svo smávægilega upphæð aukalega frá skólanum fyrir kennslu og það hjálpar mér að kíkja heim um jól og áramót. Þegar bankarnir byrjuðu að fara á hausinn og kreppa fór að gera vart við sig var næstum ómögulegt að nálgast gjaldeyri og það þurfti að bíða með að borga reikninga sem mátti búast við og var ekki svo slæmt. En ég sá líka lánin mín fara upp í hæstu hæðir. Framfærslulánin hafa hækkað úr rúmlega 70.000 króna í 170.000 krónur á mánuði sem er umtalsverð hækkun svo maður tali nú ekki um skólagjaldalánin. Skólinn hefur hins vegar sýnt mér skilning og ég er núna á Evrópusambandsgjöldum sem er léttir.

Ég hélt framan af að ég myndi koma heim eftir námið þrátt fyrir að ástandið væri skítt og lítið um vinnu fyrir fólk með háskólagráður í mínu fagi. Mér sýndist hins vegar eins og sumir alþingismenn töluðu eins og þeir vildu leggja meiri áherslu á rannsóknir og kennslu og byggja hér upp þekkingarsamfélag sem ég hlakkaði til að taka þátt í að byggja upp. Ekki nóg með það, heldur höfðu sumir alþingismenn sem ég var í sambandi við tekið vel í hugmyndir um að breyta afborgunum námslána hjá okkur sem lentum í hruninu og það var enn meiri hvati fyrir mig að koma heim.

Núna eru hins vegar farnar að renna á mig tvær grímur. Núna sé ég að ráðherrarnir neita að segja af sér, taka ábyrgð. Utanríkisráðherrann (fröken samræðustjórnmál) neitar að tala um kosningar og virðist vera að dæla sínu fólki í stöður. Bankafólkið sem kom bönkunum á hausinn virðist vera ráðið í sömu stöðurnar aftur og endurskoðunarfyrirtækin sem höfðu ekkert við bankana að athuga eru í því að skoða bankana. Mér er eiginlega nóg boðið og ég er ekki einn um það. Ég nenni ekki að standa í því að flytjast heim í þessa spillingu og vitleysu. Af hverju á ég að koma heim og hjálpa til við að byggja upp Ísland þegar þessir vitleysingar ætla bara að marsera áfram með skítinn í buxunum og vonast til þess að hann þorni á endanum? Af hverju eiga námsmenn að koma heim og fara að vinna sér inn krónur þegar lánin okkar eru í evrum eða dollurum og við sjáum fram á margfalda afborgunarupphæð? Er ekki miklu betra fyrir okkur að halda okkur í Evrópu eða Bandaríkjunum og eiga að minnsta kosti fyrir afborgununum? Það er í raun alveg sama þó svo okkur langi og viljum heim, það er ekki hægt við erum föst erlendis. Ef byggja á upp einhverskonar þekkingar og rannsóknariðnað á Íslandi þarf fólk með háskólagráður heim. Mér sýnist sem við hvorki getum né viljum fara heim á næstunni.

— — —

Hví eiga þeir að hafa betri eftirlaun?

Allt tal um eftirlaunafrumvarp ráðamanna snýst meir eða minna um hvort og þá hvernig afnema eiga þau. Svo kemur fram frumvarp sem að breytir einhverju en skilur samt megnið eftir svipað og áður.

Ein spurning sem ekki hefur verið spurð, hvað þá svöruð er, hversvegna eiga ráðamenn að fá betri réttindi en við hin? Hvað réttlætir það frá þeirra sjónarhorni? Endilega fáðu stjórnarþingmann, helst ráðherra, til þín Egill og spurðu hann að þessu. Hví duga sömu lög og gilda fyrir okkur hin ekki fyrir ráðamenn? Hvað gerir þá svo sérstaka að þeir verða að hafa sín eigin lög?

— — —

Starfsmannavelta hjá Fjármálaeftirlitinu

Árið 2006 fékk ég upplýsingar um það frá starfsmönnum FME að starfsmannavelta væri þar mjög mikil. Mikið var um að nýútskrifaðir viðskipta og hagfræðingar fóru í vinnu til FME í tiltölulega stuttan tíma með það að yfirlýstu markmiði ná sér í þjálfun og fara síðan eins fljótt og auðið var í vinnu hjá bönkunum. Hef verið að velta því fyrir mér,  ef rétt var að í FME væru í vinnu margir reynslulitlir starfsmenn sem litu aðeins á starfið sem stökkpall upp í bankana, hversu undirbúnir þeir voru undir eftirlitsstörfin og hversu viljugir þeir voru til að ráðast á þá aðila sem þeir vildu helst komast í vinnu hjá.

Gögn um aldur starfsmanna, starfsmannaveltu og hvert þessir aðilar fóru þegar vinnu hjá FME lauk hljóta að liggja fyrir. Ef þetta er staðreynd þyrfti að mínu viti að setja upp einhverjar reglur um að eftirlitskerfi ríkisins sé ekki útungunarstöð mannafla fyrir nákvæmlega sömu aðila og þeim er ætlað að rannsaka.

— — —

Nýtt framboð

Takk fyrir þitt innlegg í þjóðfélagsumræðuna sl. 8 vikur. Þú ert alltaf með mjög áhugaverða viðmælendur sem skýra sýn okkar á ástandið og þessa ótrúlegu spillingu. Nú er þörf fyrir alveg nýtt fólk á Alþingi Íslendinga. Því vil ég leggja til að þú beitir þér fyrir því að þetta öfluga fólk sem hefur sótt þáttinn þinn fari í framboð. Annað hvort með því að stofna nýjan stjórnmálaflokk eða taka þátt í prófkjöri gömlu flokkanna. Reyndar finnst mér núverandi flokkakerfi hafa gengið sér til húðar en það er of tímafrekt að stokka því upp fyrir kosningar í maí. En hins vegar má leggja til róttækar breytingar sem leggja þarf fyrir tvö þing til að hægt sé að breyta stjórnarskránni eins og það að landið allt verði eitt kjördæmi og nú verði fólk kjörið en ekki flokkar. Flokkshollustan á Íslandi jaðrar við trúarbrögð og er búin að sýna að hún getur leitt okkur fjandans til eins og frægt er orðið. En ég vil hvetja þig til að fá þetta áhugaverða fólk til að snúa sér að því að koma tillögum sínum í framkvæmd í gegn um alþingi og endurreisa stolt okkar Íslendinga og sjálfsvirðingu.

— — —

CCP og loðnan

Það hefur heyrst víða að CCP skili jafn miklu til þjóðarinnar í útflutningverðmæti og loðnuveiðar á Íslandi.
Mér fannst þetta frekar ótrúlegt og ákvað að reyna að finna tölur sem sýndu þetta svart á hvítu.
Ég googlaði þetta og þá kom í ljós að annar maður hafði sparað mér sporin og var búinn að taka þetta samann.
Mér datt í hug að þú vildir kannski setja þetta inn á síðuna hjá þér þar sem að ég held að þetta hafi m.a. komið til tals í þínum góða þætti.

Sjá á heimasíðu Kára Sölmundarsonar: http://karisol.blog.is/blog/karisol/entry/720824/

Mér sýnist að þessi misskilningur sé kominn frá heimasíðu Kjartans Pierre Emilsson sem bloggar einmitt á Eyjunni.
http://kjartan.eyjan.is/2008/11/eve-fan-fest_06.html#comments

Ahverju menn vilja vera að kasta svona hlutum í umræðuna og af hvaða tilgangi veit ég ekki.
En þetta virðist allavega vera rangt.

— — —

Bankinn brýtur lög

Hvert mannsbarn veit að þar safnast gammarnir sem hræið liggur. Ísland er
engin undantekning frá reglunni. Látum vera þótt fyrirtæki falli í valinn.
Látum vera þótt almenningur hafið fengið þyngri högg en honum bar. Látum
líka vera þótt venjulegt fólk hafi orðið harkalegar úti en skyldi. Hitt er
annað og verra að getulaus stjórnvöld skuli leyfa þeim sem báru ábyrgðina
á ósköpunum að hvoma yfir blóði drifnum skrokkunum og kroppa kjötmestu
bitana úr í sitt óseðjandi gin. Án þess að lyfta litlaputta. Jón Ásgeir
var í farabroddi orkanna sem eyðilögðu landið okkar. Hann er dæmdur í
Hæstarétti fyrir fjársvik og pretti. Félagi hans í fjármálaskítverkunum,
Tryggvi Jónsson, er líka dæmdur í Hæstarétti Íslands fyrir sömu sakir. Nú
stofnar Jón Ásgeir í óðaönn ný félög utan um sömu skuggastarfsemi og áður.
Tryggvi situr sem fastast í skjóli Landsbankans og sér um að útbýta
fituríkustu molunum úr hræjunum sem Jón Ásgeir skyldi eftir – í greipar
nýju fyrirtækjana hans Jóns. Svikamyllan sem lagði okkur að velli heldur
áfram. Stjórn bankans gerir ekkert. Stjórn landsins gerir heldur ekkert.
Alþingi sem á að heita löggjafarvald hagar sér eins og máttlaus tilberi
stjórnarinnnar og hefst ekki að. Það er lögbrot að ráða fólk í bankastörf
sem hafa hlotið dóma fyrir fjársvik. Ég ætla stjórnendum Landsbankans ekki
þá vankunnáttu að vita þetta ekki. Ég eigna þeim hins vegar næga
forherðingu og spillingu til að kæra sig kollótt um landslög. Ef
stjórnendur bankans í eigu þjóðarinnar sér ekki að sér og afþakkar störf
Trygga Jónssonar í þágu Jóns Ásgeirs Jóhannesarsonar, ætla ég að kæra þá
fyrir lögreglunni vegna þess að þeir brjóta lög.

— — —

Á ég að fara eða vera?

Takk fyrir þitt innlegg í umræðuna undanfarið og góða þætti. Endilega fáðu Gunnar Axel aftur til þín næsta sunnudag og gaman væri að heyra aftur í Sigrúnu Elsu, sem virðist þessa dagana vera helsti málsvari okkar unga fólksins með verðtryggðu húsnæðislánin. Sú manneskja sem mér finnst hafa staðið upp úr í umræðunni undanfarið, er Halla Tómasdóttir, forstjóri Auðar Capital. Þú þyrftir endilega að fá hana í þáttinn til þín.

Mín saga er ekkert merkilegri en annarra, en ég held að hún gefi innsýn í spurninguna sem margt ungt fólk er að glíma við í dag: “Á ég að vera, eða gefa skít í þetta og fara?”

Ég keypti mér mína fyrstu íbúð fyrir um 2 árum (lítil 2ja herbergja íbúð í blokk) með verðtryggðu láni frá ÍLS (á þeim tíma 75% veðsett miðað við kaupverðið). Ég er ekki með bílalán, yfirdráttarheimild eða önnur neyslulán, altsvo ég skulda ekki eina krónu annað en þetta íbúðalán. Mér mun þannig seint verða skipað í flokk með “óreiðumönnum”, hef aldrei verið í vanskilum með neitt á lífsleiðinni. Ég valdi að taka ekki lengstu lánin (40 ára), vegna þess hve kostnaðurinn við þau er óhugnanlega mikill þegar upp er staðið, og er þ.a.l. með talsvert þunga greiðslubyrði, enda reiknaði ég með því að hafa þokkalegar tekjur næstu árin.

Ég er með háskólamenntun, er í ágætis vinnu og hef verið með tekjur í meðallagi undanfarin ár. Ég hef enn vinnu, en tel starfsöryggi mitt langt í frá gott núna (er óbreyttur starfsmaður eins af bönkunum þremur). Ég hef á síðustu árum getað nurlað saman örlitlum varasjóð sem hefur fengið að vera að mestu leyti ósnertur undanfarið. Ef til þess kæmi að ég missti vinnuna og þyrfti að taka vinnu með mun lægri launum eða hreinlega fengi ekki aðra vinnu, gæti ég líklegast haldið mér á floti í svona 12-18 mánuði á varasjóðnum og staðið í skilum með íbúðalánið í þann tíma alla vega.

Ég er sem sagt í skárri stöðu en margur annar hér á Íslandi.

Nú er hins vegar svo komið að ég er alvarlega farin að hugleiða hvort það borgi sig hreinlega fyrir mig að hætta að borga ÍLS af láninu mínu, leggja peninginn sem venjulega fer í afborganirnar við varasjóðinn, sjá hvað ég kemst lengi upp með að búa áfram í íbúðinni með þessu móti, og svo þegar kemur að því að mér verður hent út, þá pakka ég niður í tösku og yfirgef skerið, tek varasjóðinn með mér og byrja upp á nýtt í nýju landi með þá alla vega smá höfuðstól. Eins og staðan lítur út núna hér á landi, þá sé ég ekki fram á að eiga neitt nema ÍLS-skuldina um ókomin ár hér. Ég er tölvunarfræðingur og veit að ég mun ekki eiga í neinum vandræðum með að fá góða vinnu hvar sem er í heiminum.

Nú gæti einhver sagt sem svo, að það séu nánast föðurlandssvik að ætla að yfirgefa landið á þessum erfiðu tímum, við þurfum á öllum að halda hér. Það er mikið til í því. En þegar maður getur ekki séð að stjórnvöld séu að gera neitt af viti hér, sama fólkið við stjórnvölinn alls staðar, engar upplýsingar gefnar um það sem verið er að gera (ef það er verið að gera eitthvað þá er það svo mikið leyndó að það má ekkert segja) og enginn ætlar að taka neina ábyrgð á sig. Er þá nema von að maður spyrji sjálfan sig: Af hverju ætti mér ekki að vera skítsama um þjóðfélag sem er greinilega alveg skítsama um mig?

Ég held að þetta sé staðan sem blasir við mörgu háskólamenntuðu, ungu fólki í dag. Það getur ekki séð að það sé verið að gera neitt til þess að létta því byrðarnar, sem óhjákvæmilega munu leggjast þyngst á akkúrat þetta fólk og það þarf bara að leggja kalt mat á stöðuna eins og hún er. Dropinn sem fyllir mælinn er svo að það lítur út fyrir að verið sé að vinna að því hörðum höndum í nýju ríkisbönkunum að fella niður skuldirnar hjá þeim sem skulda langmest! Mennirnar sem mikla ábyrgð bera á því hvernig fór, eiga sem sagt að verða þeir sem koma uppréttir út úr þessum hamförum. Er nema von að fólk sé reitt?

Ég er nú seinþreytt til vandræða og líklega dokar maður við í nokkrar vikur í viðbót með að ákveða næstu skref, en það er eins gott fyrir stjórnvöld að fara að koma með eitthvað “konkret” fljótlega, þau virðast ekki skilja það í sínum fílabeinsturni að fólkið vill sjá og finna að það sé verið að gera eitthvað og að þeir sem ábyrgð bera, komist ekki undan því að axla hana og verði jafnvel sóttir til saka í þeim tilfellum sem það á við. Ríkisstjórnin á leikinn núna, hún þarf að sanna það fyrir okkur landsmönnum að þar séu ekki eintómar liðleskjur innanborðs. Okkur vantar framtíðarsýn!