Eyjan.is

Lótusætan

Ég sé í athugasemdum á síðunni að sumir skamma mig fyrir að vera á fjarlægri eyju meðan allt er í kalda koli á Íslandi.

Það á reyndar eftir að versna svo ég fæ minn skammt af hörmungunum líka.

En málið er að hér breytist maður í Λωτοφάγος.

Lótusætu.

Lótusæturnar koma fyrir í Oddyseifskviðu. Þær eru svo ánægðar með lífið að þær gera helst ekki neitt.

Hérna er manni alveg sama um umheiminn. Maður veit yfirleitt ekki hvaða dagur er. Blöð eru lítið lesin hérna. Maður pælir meira í vindinum – það er dálítið vindasamt í dag – eða hvort sólarlagið sé fallegra í dag eða í gær.

Það kemur örugglega tími fyrir allt hitt. Og eins og sjá má reyndi ég að beita mér aðeins í þrasinu í morgun.

• Senda á Facebook

Kaldhæðnislegt

Það skyldi þó ekki vera að eftir allar deilurnar um virkjanir og álver – og náttúruverndarsinna sem verða sífellt ofstækisfyllri og vilja helst ekki láta nota neitt af orkulindum landsins – að þá verði það álið sem haldi okkur á floti í kreppunni?

• Senda á Facebook

Ágreiningur um áherslur

Ólöf G hættir vegna ágreinings um áherslur segir Ólafur F.

En er það ekki aðallega vegna hinnar hrikalegu frammistöðu borgarstjórans í fjölmiðlum hvað eftir annað?

Sem hann kennir væntanlega öllum um nema sjálfum sér.

Og kannski helst Ólöfu Guðnýju?

• Senda á Facebook

Dæmigert

Hrikalega er þetta dæmigert íslenskt.

Það eru haldnir náttúruverndartónleikar.

Fjöldi fólks mætir.

Eftir tónleikana er allt vaðandi í drasli – einkum áldósum.

• Senda á Facebook

Ábyrgð gagnvart hverjum?

Bankastarfsemi er nokkuð sérstök. Það þarf til dæmis ansi mikið til að fólk skipti um banka. Og margir treysta bönkum fyrir aleigu sinni. Maður kemst ekki undan því að laun manns eru lögð inn í banka – fæst fyrirtæki bjóða upp á þann möguleika að starfsmenn geti fengið kaupið í reiðufé.

Fólk fær lánað fé í bönkum. Vextirnir hækka og þá er erfiðara að standa í skilum. Og ef maður borgar ekki lánin, ja, þá tekur bankinn aleiguna af manni.

Svo er talað um að bankar beri aðallega ábyrgð gagnvart eigendum sínum. En er það rétt? Væru bankarnir ekki betri ef þeir bæru aðallega ábyrgð gagnvart viðskiptavinum sínum?

• Senda á Facebook

Úti að aka

Eru Andrés, Geir og félagar ekki úti að aka í gjaldmiðilsmálunum?

Draumar um sameiginlega norræna mynt?

Ha?

Og órar um að við tökum upp dollarann?

Eða eru þeir bara að tefja tímann?

• Senda á Facebook

Nei, ekki litla Mykonos

Hér á eyjunni verður um helgina haldið brúðkaup ungmenna úr einhverjum auðmannafjölskyldum. Það drífur að fólk til eyjarinnar vegna þessa. Maður sér meira að segja fólk keyra um eina veginn hérna, þennan sem liggur milli tveggja enda eyjarinnar, á Porsche Cayenne.

Einkenni á bænum eru þrjú lítil og einstaklega falleg torg, með kirkjum á milli. Mér skilst að þau verði öll upptekin á laugardagskvöldið.

Ekki er vitað til þess að þetta hafi nein tengsl við eyjuna, því finnst þetta bara smartur staður.

Mér er sagt að í blöðunum í Aþenu sé farið að kalla Folegandros litlu Mykonos.

Það er skuggalegt. Kannski þarf maður brátt að finna sér aðra eyju.

Svo verður maður kannski bara að finna sér kjöt eða fisk og grilla á ströndinni á laugardagskvöldið.

Myndin sýnir útsýni af svölunum hjá okkur um sólarlagsbil.

• Senda á Facebook

Geldingurinn Yashim og leyndardómar Konstantínópel

Ég sé að Illugi nágranni minn og vinur er að gefa út Tré Janissaranna eftir Jason Goodwin. Ég las þessa bók í fyrra – þetta er einhver bráðskemmtilegasta glæpasaga sem ég hef lesið. Gerist í Istanbul á tíma Ottómanveldisins. Aðalsöguhetjan er gáfaður og snöfurlegur íbúi borgarinnar sem fæst við alls konar eftirgrennslan – oft á vegum soldánsins sjálfs eða móður hans.

Yashim þessi er þó ekki allur þar sem hann er séður – því hann er geldingur.

Lýsingarnar á hinni miklu borg – sem Grikkir kalla ennþá Konstantínópel eða einfaldlega „borgina“ – með öllum sínum hrærigraut af mannfólki, löngu sögu og myrku leyndarmálum eru frábærlega skemmtilegar.

Sjálfur er ég nýbúinn að lesa bók númer tvö sem Goodwin skrifar um Yashim, hún heitir The Snake Tree og er litlu síðri.

Flott stöff, eins og maður sem ég þekki myndi segja.

• Senda á Facebook

Ósvífnar fjármálastofnanir

Það er útbreitt viðhorf á Íslandi að allt sé heimilt þegar græða á peninga. Að sá sem er ósvífnastur eigi bara að fara sínu fram.

Þetta var um árabil ríkjandi viðhorf í garð hinnar rísandi auðstéttar í landinu. Kannski breytist það eitthvað í kreppuástandi?

Bankarnir á Íslandi eru einstaklega ósvífnir. Það er eins og þeir þekki engin siðferðismörk. Kannski trúa þeir orðum Miltons Friedmans sem sagði að ekki væri til neitt sem heitir samfélagsleg ábyrgð fyrirtækja?

Þeir fella krónuna eins og þeir eigi lífið að leysa – koma almenningi í landinu þannig í stórkostleg fjárhagsvandræði.

Og nú er elsti bankinn, sá með virðulegasta nafnið, staðinn að grófum innherjasvikum.

Eða það getur varla verið önnur skýring á þessu?

• Senda á Facebook

Stóra vatnsmelónan

Vatnsmelónan sem ég keypti vóg 8,4 kíló.

Ég bar hana heim á öxlinni.

Hún var einstaklega sæt og góð.

• Senda á Facebook