Níu prósent landsmanna segjast bera traust til borgarstjórnarinnar í Reykjavík.
Þarna er allavega fundinn botn.
Frami Kjartans Magnúsonar er allnokkur, en hann hefur verið lengi að vinna sér inn fyrir honum – Kjartan er á þriðja tímabili sínu í borgarstjórn og nú orðinn stjórnarformaður bæði OR og REI fyrir utan að vera formaður menningar- og ferðamálanefndar.
Ásta Þorleifsdóttir er hins vegar eins og raketta. Hún var ekki einu sinni í borgarstjórninni fyrir nokkrum vikum – og hún er ekki kjörinn fulltrúi þar – en samt er hún varaformaður Orkuveitunnar, Faxaflóahafna, REI, umhverfisráðs og menntaráðs.
Semsagt fimm stórar og merkilegar stjórnir. Það er greinilegt að Ásta hefur trúnað borgarstjórans okkar. En það verður seint sagt að valddreifingin sé mikil hjá þeim.
Nú má vera að með í fangaflutningum Bandaríkjamanna hafi verið einhverjir menn sem höfðu lítið til saka unnið. En þarna eru líka harðsvíraðir glæpamenn, ofstækismenn, terroristar sem stafar stórkostleg hætta af. Heimurinn er eilítið betri staður af því þeir náðu ekki að hrinda ofbeldsverkum sínum í framkvæmd.
Nú síðast voru gómaðir sex ætlaðir hryðjuverkamenn í Noregi og Svíþjóð. Já, á hinum friðsælu og umburðarlyndu Norðurlöndum.
Gleymum heldur ekki að eitt meginhlutverk hvers ríkis er að vernda líf þegna sinna. Við getum spurt hversu mörg mannslíf hafa bjargast vegna þessara fangaflutninga?
Abu Ghraib kemur upp í hugann. Það er enn verið að birta myndir af framferði bandarískra hermanna í því illræmda fangelsi. Það var vissulega skammarlegt. En það er sjaldnast talað um fjöldagrafir Saddams í námunda við fangelsið og þær tugþúsundir sem þar voru drepnar – þar af fjögur þúsund fangar bara árið 1984.
Fyrst varð Bifröst samfylkingarbæli og svo varð það eiturlyfjabæli. Jónas hlýtur að snúast í gröfinni.
Ég ætla ekki að fara að breyta þessu í viðskiptasíðu, en ef menn skoða línuritið sem er frá því í morgun og bera það saman við línurit sem birtist með færslu í gær sjá þeir hversu hratt skuldatryggingarálagið á bankana íslensku hækkar.
Yfir 900 manns á menningarhátíð í Brussel segir á vef Viðskiptablaðsins. Svo rýnir maður í myndirnar og sér að þetta eru fyrst og fremst kunnugleg andlit ofan af Íslandi.
Hefði ekki verið nær að halda hátíðina á Ölstofunni?
Annars minna svona hátíðir mig alltaf á þegar ég var í flugvél á leið til Lundúna um árið. Þá var einhver svona menningarkynning í gangi. Ég leit í kringum mig í flugvélinni og varð allt í einu mjög paranoid:
Ég sá að ég var eini farþeginn í vélinni sem hafði borgað miðann sjálfur.
Það liggur við að maður fagni yfirlýsingu borgarstjórans í Reykjavík, þótt hún sé að sönnu dálítið sjálfhverf:
„Borgarstjóri vill ítreka mikilvægi þess að kjörnir fulltrúar borgarinnar sýni ráðdeild og aðhald í fjármálum borgarinnar. Borgarstjóri hefur verið í þjónustu borgarbúa sem kjörinn fulltrúi í 18 ár, nú síðast sem borgarstjóri. Allan tímann hefur hann lagt sérstaka áherslu á aðhald og ráðdeild við ráðstöfun almannafjár í þágu kjörinna fulltrúa borgarinnar og vitna útgjöld vegna ferðakostnaðar hans, dagpeninga og annars kostnaðar um það.„
Ég sá að Árni Matthíasson var að minnast hinnar ágætu hljómsveitar Manassas í Morgunblaðinu um daginn.
Var kominn tími til.
Hér er ágætt lag með sveitinni – fremstur í flokki er Stephen Stills, en þarna er líka Chris Hillman sem var í þeirri stórmerku hljómsveit Byrds.
Þetta er rétt hjá Andrési. Það er smásálarháttur hjá Reykjavíkurborg að hafa ekki getað samið við afkomendur Kjarvals.
Þetta er hárrétt hjá Óskari. Afleiðing stefnunnar/stefnuleysisins í skipulagsmálum Laugavegarins er sú að allt er í uppnámi. Fjöldi gamalla húsa við götunna stendur auður og grotnar niður. Eigendur þeirra vita ekki hvort þeir geti hróflað við þeim eða hvort þeir eigi að bíða eftir því að borgin kaupi eignirnar á ofurverði.
Það er hryggilegt að sjá svona rugl.
Ég er að velta því fyrir mér hvers vegna gagnrýni Andrésar Magnússonar læknis á íslenska bankakerfið hefur fengið svo mikinn hljómgrunn.
Er það ekki vegna þess að almenningur í þessu landi er búinn að fá sig gjörsamlega fullsaddann af vaxtaokrinu, óhófinu og matadorspilamennskunni í bankakerfinu?
Og líka vegna þess að fólk treystir ekki hagfræðingum fyrir fimmaura? Þeir hafa svo oft haft rangt fyrir sér, verið uppteknir við að verja rotið kerfi, talað upp gengi á pappírum sem voru einskis virði í raun.
Nú er verið að ræða um að endurreisa gömlu Þjóðhagsstofnun. Hún var lögð niður í einum af hefndarleiðangrum Davíðs Oddssonar. Sem aldrei skyldi verið hafa.
Andrés hefur kannski ekki hundrað prósent rétt fyrir sér, en hann segir á mannamáli hluti sem vaxtapíndur almenningur er að hugsa. Með réttu ætti að vera uppreisn í aðsigi.