Við fjölskyldan höfum dvalið nokkuð mikið í Berlín síðustu ár, farið víða um borgina.
Sögu Berlínar hefur borið nokkuð oft á góma í samtölum mín og Kára. Hann veit til dæmis að kommúnistar reistu þar múr. Og að áður réðu þar nasistar.
Um daginn rifjaðist þetta upp fyrir okkur og ég spurði Kára hvað hefði orðið af kommúnistunum:
„Þeir annað hvort dóu eða hættu,“ svaraði barnið.
Mér varð hugsað til þessarar skörpu stjórnmálaskýringar þegar ég las viðtal við Þór Vigfússon menntaskólakennara í tímaritinu Vísbendingu um daginn. Þór fór til náms í Austur-Þýskalandi á vegum Sósíalistaflokksins – var ætlað það hlutverk að verða einn af hagspekingum sósíalismans á Íslandi.
Komst seinna að því að þetta var allt tóm tjara, sérstaklega hagfræðin.
Þór er spurður að því í viðtalinu hvenær hann hafi gengið af trúnni á sósíalismann. Hann segir að sér hafi ekki orðið það fullljóst fyrr en skömmu eftir 1980:
„Þetta var ekki ólíkt því þegar ég fermdist. Þá trúði ég öllu því sem presturinn sagði þótt hlegið væri að mér fyrir það en svo fann ég tveimur árum seinna að barnatrúin var dottin af mér og eins fór fyrir sósíalismanum. Ég lagði hann ekki frá mér meðvitað heldur fann einn daginn að hann var dottinn af mér.“
Það er hart tekist á um olíuhreinsunarstöð vestur á fjörðum. Margir hafa tekið hugmyndinni um að reisa hana eins og þetta sé hrein fásinna. Samt er það svo að olíuhreinsunarstöðvar eru víðs vegar um heiminn – og í flestum löndum Evrópu eins og sjá má á þessum lista.
Án þess að ég sé sérstaklega að mæla með byggingu olíuhreinsunarstöðvar.
Hallgrímur Helgason, Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir, Ómar Ragnarsson, Össur Skarphéðinsson, Guðrún Ásmundsdóttir, dr. Gunni, Hanna Birna Kristjánsdóttir, Aðalsteinn Baldursson, Kristinn H. Gunnarsson, Sóley Tómasdóttir, Björk Jakobsdóttir, Andri Freyr Viðarsson, Lýður Árnason, Björn Ingi Hrafnsson, Sigrún Davíðsdóttir, Jón G. Hauksson, Guðfríður Lilja Grétarsdóttir, Sigríður Dögg Auðunsdóttir, Sveinn Andri Sveinsson, Björgvin Valur Guðmundsson, Stefán Pálsson, Hafrún Kristjánsdóttir, Pawel Bartozek, Ólína Þorvarðardóttir, Reynir Traustason, Helga Sigrún Harðardóttir, Bjarni Harðarson, Sigurður G. Guðjónsson og Illugi Jökulsson.
Allt þetta fólk er gestir í áramótaþætti Silfurs Egils sem er á dagskrá í dag – 30. desember – á hefðbundnum tíma, klukkan 12.30.
Hugmyndir um að taka upp svissneska frankann hljóma eins og rugl.
Eins og ég hef áður bent á er færeyska krónan miklu betri kostur.
Ef ég væri í stjórn Landsbankans myndi ég fara að leita að sökudólgi.
Sá sem sendir ráðherrum í ríkisstjórn kassa af áfengi að gjöf hlýtur að vera algjörlega skyni skroppinn.
Og ráðherrarnir hljóta að senda vínið hið snarasta til baka.
Þeir mega undir engum kringumstæðum þiggja svona gjafir.
Einn vandinn við biskupinn yfir Íslandi er hvað hann talar oft óskýrt. Hann vill sjálfsagt reyna að tala djarfmannlega, en þorir það samt ekki.
Það eru til dæmis þessi orð hans um að verið sé að ræna karlmenn karlmennskunni.
Ég verð að viðurkenna að ég hef ekki hugmynd um hvað hann er að fara.
Ekki grænan grun.
Ég er ekki alveg að fatta þetta með völvuspárnar. Finnst einhverjum gaman að þessu?
Þetta er eins og að vera kominn aftur á sjötta áratuginn þegar hér var algjört fásinni og Fálkinn og Vikan börðust um lesendurna.
Skipið sekkur en þeir hafa forgangsröðina altént á hreinu hjá FL-Group.
Sextíu og átta kynslóðin er að skríða yfir á sjötugsaldurinn og það fer að styttast í að hún mæti á elliheimilin.
Þessi margumtalaða kynslóð er greinilega farin að finna fyrir aldrinum því árlegu nýarsballi hennar hefur verið aflýst. Skallapoppararnir í Pops sem hafa leikið þar fyrir dansi verða á Kringlukránni eftir áramótin.
Þar þarf heldur ekki að dansa; bara hægt að sitja úti í horni og hugga sig yfir bjór.
Áramótapartí og allt svoleiðis tilstand er snögglega dottið úr tísku. Enginn vill láta bendla sig við svoleiðis. Það er óhugsandi að haldið yrði partí eins og fyrir nokkrum árum þegar auðkýfingar kepptust við að bjóða milljónir í ómálað málverk eftir Hallgrím Helgason.
Það verður ekki dansað í Perlunni á nýju ári. Gala kjólar eru óseldir á herðatrjám verslana.
Helst að maður horfi til Ármanns bankastjóra í London. Heimildir herma að Spice Girls muni koma fram í áramótaveislunni hans.